بعد از هفت دقیقه، وینیسیوس جونیور به همه یادآوری کرد شتاب چه شکلی است، و اسکاتلند هشتاد و سه دقیقه بعدی را صرف یادآوری کرد که دفاعش را کجا پارک کرده بود.

ماتئوس کونیا گل سوم را به داخل هل داد فقط برای تایید اینکه این یک نمایش بود نه یک رقابت، در حالی که نقشه اسکاتلند مشکوکانه شبیه امید به این بود که ساعت دکمه جلو رفتن سریع داشته باشد.

نه کارت قرمزی، نه درام VAR، نه جنجالی، فقط برزیل که سرعتش را به رخ می‌کشید و اسکاتلند که به سختی یاد گرفت فشرده ماندن تنها وقتی جواب می‌دهد که حریف هم انسان باشد.