این بازی یک ساعت وانمود کرد که یک آموزش شطرنج است، همه پاس‌ها به پهلو و هیچ‌کس حاضر نبود اولین اشتباه را مرتکب شود. به‌عنوان نمایش، سوختنی آهسته بود، از آن نوع که مدام بررسی می‌کنی شمع هنوز روشن است یا نه.

سپس دقیقه شصت‌وسوم فرا رسید و تاپلو ماسکو به یاد آورد که فوتبال هدفی دارد، تنها گل شب را کاشت و بن‌بست را به داستان تبدیل کرد. ناگهان ساخت محتاطانه به‌جای ترس، صبر به نظر رسید.

کره جنوبی بعد از آن همچنان در زد اما هرگز کلید را نیافت، و بخش پایانی تنشی واقعی داشت بی‌آنکه هرگز سرریز کند. نه کارت قرمز، نه سیرک وی‌ای‌آر، فقط یک برد یک بر صفر تنگ و پرتنش که تیمی را پاداش داد که به‌اندازه کافی شجاع بود تا واقعا شوت بزند.