بیایید صحنه را تشریح کنیم. معروف‌ترین استادیوم در تاریخ فوتبال، آزتکا، میزبان اولین بازی جام جهانی برای سومین بار. تماشاگران پر کنندگی، پرچم‌ها موج می‌خورند، جهان نظاره‌گر است. و شما، بازی، تصمیم گرفتید که بیانیه‌ی اول خود را با حرکت اشتباه آفریقای جنوبی شروع کنید، حرکتی آنقدر فاجعه‌بار که جولیان کینونز گل نخست کل تورنمنت را کاملا آماده‌شده و در دقیقه نه تحویل گرفت. نه دقیقه. این درام نیست. این یک اشتباه با تابلو نتایج است.

از آن نقطه، شما فقط بی‌هدف قدم زدید. مکزیک در دقیقه ۶۷ از طریق یک ضربه سر راول خیمنز در دور دروازه ۲ به ۰ پیش رفت، و نتیجه هرگز واقعا در شک نبود. اما شما یک ترفند در آستین خود داشتید، چون اگر فوتبال خود آشوب را فراهم نمی‌کرد، انضباط مطمئنا می‌کرد. سه کارت قرمز در بازی اول جام جهانی، اولین بار در تاریخ جام. یایا سیتول آفریقای جنوبی یکی برای محافظت غیرقانونی گوتیرز گرفت. تمبا زوانه از نیمکت آمد و در حالی که بازی از دست رفته بود، تصمیم گرفت یک حریف را بدون توپ در صورت بزند، خروجی تایید شده توسط وار را به دست آورد. سپس سزار مونتس مکزیک برای خطایی که منکر یک فرصت گل واضح شمرده می‌شد کارت سوم را گرفت، فریادی که انبوه با بوسیل استقبال کردند که معمولا برای قطع برق در حین کنسرت رزرو می‌شود.

حساب نهایی: دو گل، سه کارت قرمز، یک تیم با نه بازیکن پیش از صافی آخر. شما بازی بد نبودید. یک بازی آشفته بودید، که چیز متفاوتی است. شما حادثه واقعی، مخاطره واقعی و سر و صدای واقعی از طرفداران آزتکا داشتید. اما زیر تمام جمع‌آوری کارت‌ها، فوتبال واقعی میان دو تیمی که هر کدام یازده بازیکن داشتند تقریبا یک‌طرفه و راحت بود. شما ما را سرگرم کردید، اما بیشتر به طور تصادفی.