بعد از اینکه طوفان آغاز بازی را به تاخیر انداخت و تمام درام را خشک کرد، مکسیک به میدان آمد و امور را با سرعت بی رحمانه حل کرد. جولیان کیونز توپ را در ارتفاع گرفت، به سمت داخل برخورد کرد و در دقیقه بیست و دو گل زد، و نه دقیقه بعد راؤول خیمنز از از دست دادن توپ اکوادور سود برد و نتیجه را 2-0 کرد. نیم ساعت بازی، دو گل، بازی عملا تمام شد.

باقی موارد مدیریت بازی در راحت ترین شکل بود. اکوادور نفس نفس می زد و جلوی تماشاگران احمقانه خانگی، راهی برای بازگشت می جست، اما مکسیک تنها کاری را کرد که تمام تورنمنت انجام داده بود: درون نخورد. این چهارمین بازی پیاپی بدون درون بود، میزبان میزبان سری دفاعی را تمدید کرد که سر ها را می چرخاند، حتی نوجوان Gilberto Mora بر روی بزرگ ترین صحنه دیبوی تاریخی داشت.

مکسیک به یکسویگی برای رویارویی با برنده انگلستان در برابر جمهوری کنگو حرکت می کند و سازمان یافته، بالینی و بسیار شکسته شدن به نظر می رسند. بدون درام، بدون ترس، بدون تاب و تاو تاخیری، فقط تیم میزبان انعطاف دادن در Azteca. تنها مشکل این است که تقریبا بیش از حد آسان بود، که برای میزبان یک مشکل خوب است.