فرانسه بیشتر اینکه مراکش را شکست دهد، یک گزارش تفصیلی حادثه درباره آن تهیه کرد. بیست و یک شوت نسبت به چهار، هشت شوت به دقیق نسبت به یک، و نیمه اول که شامل سیزده شوت نسبت به یک بود مثل یک پرینتر که فقط یک نام تیم را می دانست. فرانسه مراکش را در سوم میدان خود نگاه داشت، در فضاهای نیمی کار کرد، و استادیوم Gillette را به یک تیرندازی تبدیل کرد. نتیجه 2-0 نسخه ادب آمیز از آنچه واقعا بر چمن استادیوم Gillette رخ داد است.

طنز زود ظاهر شد. پس از بررسی VAR که بیش از 3 دقیقه طول کشید، مدت کافی برای سفارش غذا و پشیمان شدن آن، فرانسه یک ضربه پنالتی گرفت، و کیلیان مبپه برای تبدیل مورد انتظار ترین ضربه پنالتی شب با غلتاندن آرام آن به وسط برای اینکه Yassine Bounou آن را همانند یک کیسه خریداری شل در آغوش گیرد، رفت. سالی بسیاری چیز را می بخشد، اما تبدیل سه دقیقه تعلیق به یک تمرین گرم کردن دروازه بان نه. او به اعتبار خود را در دقیقه 60 نوشت، بیستمین گل جام جهانی او، او را یک گل کمتر از 21 لیونل مسی و در جلوی مسابقه کفش طلایی قرار داد. Ousmane Dembele دوم را در دقیقه 66 اضافه کرد، پنجمین او در تورنمنت، و مسابقه رسما تمام شد.

مراکش، تیمی که هلند را از ضربات پنالتی بیرون کرده بود تا به اینجا برسد، هرگز واقعا دروازه فرانسه را آزمایش نکرد: یک شوت به دقیق می گوید جادو در دقیقا زمان غلط خشک شد. آنها با سر بلند رفتند و یک اجرا دارند که می توانند به آن افتخار کنند. فرانسه به نیمه نهایی علیه اسپانیا در داللاس رفت، کمتر مثل یک تیم سوار یک موج گرم و بیشتر شبیه یک ماشین که دقیقا روشن می شود هنگامی که خطرات آن را می طلبند.