فرانسه برای نیمه نهایی روزی رسید که رهبر توپ طلایی در خط حمله بود و بدون کسی کاری رفت، که نوع خاصی از تعطیل ملی است. میکل اویارثابال ضربه پنالتی دقیقه بیست و دوم را تبدیل کرد، پدرو پورو بدون نشانه در دقیقه پنجاه و هشت برای درون برد، و این تمام داستان بود. اسپانیا دو شوت به مرمی داشت و دو بار گول زد. فرانسه سه داشت و صفر بار. شما می توانید یک ساعت برای تاکتیک صحبت کنید، اما این خط گزارش بازی است.

نوار بی رحم به سوی کیلیان امبوپه است. پانزده لمس در نیمه اول، کمترین میان تمام مهاجمان زمین، و یک فرصت دقیقه شصت و هفت توسط کوکوارلا منحرف شد. او به عنوان رهبر کمتاب با هشت گل و سه دستیاری وارد شد و هیچ کدام را به هیچ ستون اضافه نکرد، سپس در دقیقه هشتاد و شش زرد کارت گرفت برای حمله به اونای سیمون در حالی که دروازه بان خم شده بود تا توپ را برداشت. این فشار نیست. این مردی است که با لیست بازی بحث می کند. از سوی پس از تصویر رو به روی دوربین ها رفت و آن را پذیرفت: حرکات بی کفایت، لمس های اول به اندازه کافی خوب نیست، و به عنوان افسر همه مسئولیت را بر عهده می گیرم. در هر شمارش صحیح.

اسپانیا در عین حال کاری انجام داد که اکنون برای سی و هفت بازی متوالی بدون شکست انجام داده اند: توپ را گرفتند، آن را نگاه داشتند و منتظر ماندند که بدجور شوی. رودری و فابیان روئیز یک سه علیه دو در میانمیدان دادند، که امبوپه خود بعد از بازی اشاره کرد، و اگر شما اسپانیا را به وسط میدان دهید، شما در اساس شرایط را پذیرفته اید. سومین تورنمنت متوالی که فرانسه نیمه نهایی را به این حریف باخت. در چه نقطه یک الگو به یک تشخیص تبدیل می شود.