برای یک ساعت اسپانیا کاری را که اسپانیا انجام می دهد انجام داد: تو را سرگیج می کند، تیز نبودن بازی را برمی دارد، و تو را به صبوری چالش می دهد. استادیوم SoFi آن کلینیک دارایی را دریافت کرد که برای آن پول داده بود، و Fabian Ruiz آن را در دقیقه 30 پاداش داد، اشباح به داخل جعبه برای باز کردن امتیاز و قرار دادن بلژیک دقیقا جایی که فیلم نامه می خواست. تعقیب کردن. این اسپانیا بر اساس اعداد بود، تیم تمیز ترین تورنمنت انعطاف پذیری کنترلی که آن ها را به پنجم حمل کرده بود بدون اینکه یک گل را وارد کند.

سپس Charles De Ketelaere همه را یاد آوری کرد که یک برگ تمیز تنها زمانی تمیز است که کسی آن را کثیف کند. برابری کننده او در دقیقه 41 اول گلی بود که اسپانیا در کل جام جهانی داده بود، و اتفاقی نبود: مردی که دو گل به ایالات متحده در دور یک هشتم ام شامل است، واقعا رسیده، تایمینگ دویدن و تمام کردن او مثل یک مهاجم که سرانجام فهمیده چه کسی هست. بلژیک، تیمی که غالبا بازی بزرگتر از آنچه بازی می کند حرف می زند، واقعا برای مدتی به نظر تیز تر آمد، و هاله اسپانیا از بی نقص بودن ناگهان یک لکه بر آن داشت.

البته برنده از کمترین چیز اسپانیایی که می توان تصور کرد آمد: اشتباه کسی دیگر. در دقیقه 88 Senne Lammens دست به نجات رسانید که هیچ کار با ریختن آن نداشت، توپ را مستقیم به Mikel Merino چپاند، کسی که مثل Merino در لحظه بزرگ میدید و ریبوند را جمع آوری کرد. اسپانیا برای دیدار فرانسه در نیمه نهایی به جلو می رود، درخشان در مورد خستگی آن ها تنها نیمی نشان داده است، در حالی که بلژیک می رود و تعجب می کند که خطای دروازه بان چگونه جام جهانی آن ها را به پایان رساند. اسپانیا راه پیدا کرد. آنها فقط خوب نیافتند.