انگلستان جام جهانی خود را با آن نوع بازی‌ای آغاز کرد که موی سر مربیان را سفید و شب تماشاگران بی‌طرف را عالی می‌کند. هری کین از روی نقطه پنالتی گل اول را زد، پس از آنکه لیواکوویچ ضربه نخست را مهار کرد و داور ورود به محوطه را تشخیص داد مجبور شد دو بار آن را بزند، سپس با ضربه سر روی کرنر دکلان رایس گل دومش را به ثمر رساند. آن گل دوم او را به عنوان بهترین گلزن تاریخ انگلستان در جام جهانی با گری لینکر همتراز کرد، رکوردی که با ضربه سر روی توپ ایستگاهی به دست آمد، که تقریباً به‌اندازه‌ای که یک گل می‌تواند هری‌کینی باشد، هری‌کینی است.

کرواسی به‌طور قاطع از خواندن سناریو سر باز زد. مارتین باتورینا با ضربه‌ای محکم از کنار پیکفورد گل تساوی را زد، و پتار موسا درست در پایان نیمه اول سانتر پریشیچ را با ضربه والی به گل تبدیل کرد تا نیمه با تساوی 2-2 به پایان برسد. انگلستان سرانجام در نیمه دوم گل پیروزی را یافت تا بازی را 3-2 ببرد، اما هیچ‌کس از تماشاگران این را با یک افتتاحیه راحت اشتباه نگرفت. کرواسی، مثل همیشه، انگلستان را وادار کرد برای هر سانتی‌متر آن زحمت بکشد.