برای یک ساعت ژاپن درحال نوشتن تاریخ بود. کایشو سانو یک پاس را دزدید، به سوی قلب دفاع برزیل حرکت کرد و اولین گل بین الملل خود را شوت کرد تا قهرمان پنج بار را پشت سر بگذارد، و تیم انضباطی و بی بخشش ژاپن دقیقا مثل تیمی بود که برای تغییر داستان خود آمده بود. برزیل، فاقد روانی و سرشار از اعصاب، اصلا مثل یک مورد علاقه به نظر نمی رسید.

کاسمیرو در دقیقه پنجاه و شش با یک ضربه سر رعد آسای در ستون عقب به برابری رساند، و از آن جا به بعد یک محاصره با ساعتی شد که برای تیم اشتباه تیک می کرد. ژاپن دفاع کرد، ضد حمله کرد و بی اعصاب ماند در حالی که برزیل اجسام را جلو میانداخت و دعا می کرد. تا انتهای وقت بازی برابری باقی ماند، و تساوی معروف، شاید بیشتر، در دسترس بود.

سپس دقیقه نود و شش رسید و گابریل مارتینلی با آن رسید، تمام کردن برای برد 2-1 و فرستادن برزیل به مرحله یکهشتم. خط نتیجه از پیشرفت حکایت می کند. عملکرد از یک قهرمان صحبت می کند که توسط آخرین لگد برابر یک تیم ژاپنی بدون کوبو و میتوما نجات یافت. بقا و قدم رفتن، اما بسختی.