همه چیز را داشت. مارکو آرناوتوویچ و ریاض محرز مشت بند کردند، مارسل سابیتسر شوت کرد، رافیک بلغالی تساوی کرد، و درست زمانی که محرز به نظر قهرمان آمد با گل در دقیقه نود و سوم، ساشا کالاجدزیچ در دقیقه ششم وقت اضافی عمیقا برای ایجاد 3-3 سر زد. شش گل، دو مشت تاخیری معده، و پایانی که هر دو نیمکت را خودکار کرد.

درام به پایان پاکی رسید: تساوی هم الجزایر و هم اتریش را پاس داد، اتریش به عنوان دوم در تفاضل گلها و الجزایر به عنوان یکی از بهترین سومیها. هرکسی که نقشی در هرج و مرج داشت برای آن پاداش گرفت، چیزی که تقریبا هرگز اتفاق نمی افتد.

اگر می خواهی کسی را برای جام جهانی فروخت، این را نشان بده. تغییرات رهبری، قهرمانی در وقت اضافی، سر در دقیقه نود و شش که برای دو ملت به طور همزمان اهمیت داشت. فوتبال از این بهتر نمی نویسد.