OpenAI Ships Codex To Your Basement Because The Bank Said No To The Cloud

OpenAI به بازار سازمانی نگاه کرد، میلیاردها دلار را پشت فایروال‌هایی دید که هرگز به یک مرکز داده مایکروسافت زنگ نمی‌زنند، و تصمیم گرفت راه حل ظریف این است که Codex را در یک جعبه Dell با دستگیره ارسال کند. این به عنوان یک استراتژی هیبریدی پیچیده فروخته می‌شود. در واقعیت، OpenAI متوجه می‌شود که هر بانک، بیمارستان و آژانس دولتی ترجیح می‌دهد شیشه بجود تا اینکه کد اختصاصی خود را به ابری آپلود کند که از نظر فیزیکی مالک آن نیست.

نبوغ این حرکت این است که OpenAI مدل را نگه می‌دارد، Dell حاشیه سخت‌افزار را نگه می‌دارد و شرکت این توهم را نگه می‌دارد که یک عامل هوش مصنوعی روی سرور خودش اساسا امن‌تر از همان عامل دقیقا روی سرور شخص دیگری است. بیت‌ها همان بیت‌ها هستند. وزن‌ها همان وزن‌ها هستند. توهمات به همان شکل توهم می‌زنند. اما حالا یک در قفل بین کد و اینترنت وجود دارد و این در در دنیای انطباق به اندازه طلا ارزش دارد.

زیرمتنی که هیچ‌کس با صدای بلند نمی‌گوید این است که OpenAI بی‌سروصدا اعتراف می‌کند که تز ابر خالص سقف دارد. بزرگترین خرج‌کنندگان با بودجه‌های نه‌رقمی فناوری اطلاعات قوانینی دارند. آنها یک جف در بخش حقوقی دارند که از 1997 این کار را می‌کند و جف امضا نمی‌کند که Codex کل پلتفرم بانکی را از طریق یک API بمکد. جف یک سرور می‌خواهد که بتواند به آن لگد بزند. Dell سرورهایی می‌فروشد که جف می‌تواند به آنها لگد بزند.

برنده واقعی اینجا Dell است که یک دهه را به عنوان شرکت سخت‌افزاری خسته‌کننده در مهمانی هوش مصنوعی گذراند و ناگهان واسطه ضروری بین هر صنعت تنظیم‌شده و پرهیاهوترین دسته نرم‌افزار از زمان موبایل شد. مجبور نبودند مدلی بسازند. فقط باید شرکتی با زنجیره تامین می‌بودند که فروشندگانش هر خریدار را به نام کوچک می‌شناسند.