Altmış dört saniye. Matias Galarza'nın 25 metreden bir roketi Türkiye'nin ağlarına gönderip turnuvanın en hızlı golünü kaydetmesi için gereken tek şey buydu ve nedense bu, Paraguay'ın gecesindeki en sakin andı. Çünkü devre arasından kısa süre önce Miguel Almiron kırmızı kart gördü ve Paraguay'ı kırk beş dakika artı uzatmalar boyunca tek gollük üstünlüğü on kişiyle savunmaya mahkum etti, onlar da bunu paniğe kapılmayı reddeden bir takımın dinginliğiyle yaptılar.

Türkiye ise bu arada göreceğiniz en gösterişli başarısızlıklardan birine imza attı. Yüklendiler, orta yaptılar, vurdular, vurdular ve yine vurdular. İki maçta 62 deneme biriktirdiler ve toplamda hiç gol atamadılar, yarışmanın tarihinde ardışık iki maçta golsüz en fazla şut. Bu şanssızlık değil. Bu, kendi belgeselini hak edecek kadar derin bir bitiricilik sorunu.

Vincenzo Montella'nın ekibi elendi, üst üste iki yenilgiyle veda etti ve acı olan şu ki kötü bile değillerdi, sadece gole alerjileri vardı. Paraguay, bir kişi eksik ve bir gol önde, hayatları buna bağlıymış gibi savundu ve unutulmaz bir galibiyetle ayrıldı. Bazen futbol cesurları ödüllendirir. Bazen sadece topu filelere gönderen takımı ödüllendirir.