Bazi 4-0'lik galibiyetler dagiknik cig gibidir; bu bir sunumdu. Daichi Kamada dorduncu dakikada gol atti, ki bu futbolun senaryonun coktan basildigini soyleme bicimidir, ve Japonya sonraki seksen alti dakikayi kusursuz bir diksiyonla yuksek sesle okuyarak gecirdi. Klinikti, sabirliydi ve bir takimin tesaduf eseri bir plana dusmek yerine onu uygulamasini izlemek gercekten keyifliydi.

Ayase Ueda her forvetin sozde para aldigi ama neredeyse hic yapmadigi seyi yapti: firsatlarini gomdu, iki kez, 31. ve 83. dakikalardaki duzenli bir cifte gol ogleden sonrayi tirnak isaretleri gibi cerceveledi. Junya Ito 69. dakikada katkida bulunarak ritmi durust tuttu. Dort farkli an, dort temiz bitiris, sifir tiyatro. Eglence her zaman kaosla ilgili degildir. Bazen yetkinligi tam sesle izlemekle ilgilidir.

Gergin bir gerilim filmi umarak ekran basina gectiyseniz, bu sizin maciniz degildi ve karnedeki tek eksi bu. Mucadele olarak mucadele yarim saat civarinda bitti. Ama futbolda cok cok iyi olan bir takimin gosterisi olarak notunu hak ediyor. Bir ustalik dersi, sinavin basini kimin cektigini bilseniz bile katilmaya deger bir derstir.