Avrupa şampiyonu İspanya, Dünya Kupası'na ilk kez katılan Cabo Verde'ye karşı yirmi yedi şut kaydetti ve bunların tam olarak hiçbirini gole çeviremedi. Bu, bir futbol maçından çok, tuğla duvara karşı yastık savaşı nasıl kaybedilir konulu canlı bir gösteriye benziyor. Yedisi isabetli, Ferran Torres'in üst direğe çarpan girişimi, defalarca durdurulan Oyarzabal ve Laporte ve sonunda skor tabelası sıfır sıfırı gösteriyordu. La Roja, sporun adını aldığı tek şey hariç her şeyi yaptı.

Yolda hayatının gecesini yaşayan kırk yaşındaki kaleci Vozinha duruyordu; İspanya'nın gönderdiği her şeye kollarını ve onurunu fırlatıyordu. Beş yüz binin biraz üzerinde nüfuslu Cabo Verde otobüsü park etti, blokladı ve gezegenin en pahalı ilk on birlerinden birine karşı hayatta kaldı; adalarda bir nesil boyunca konuşulacak bir puanla ayrıldı.

İspanya için bu, her favorinin başına asla gelmeyeceğini sandığı ibretlik hikayedir. Tam kontrol, tam saha hakimiyeti, tam top hakimiyeti ve bunların hiçbirini önemli olan tek sayıya çevirememe konusunda tam bir yetersizlik. Bir maça tam anlamıyla hükmedebilirsin ama top çizgiyi geçmeyi reddediyorsa yine de hiçbir şey alamazsın.