Ferran Torres altmış iki dakikada oyuna girdi, turnuva boyunca eleştirildi, ve Dünya Kupasını kazandıran golü attı. Pedro Porro arkası direğe çıkardı, Nico Williams Nahuel Molina'yı kafa döğüşünde geçti ve geri çevirdi, Emiliano Martinez zaten yönelmişti, Torres sekiz metreden ilk vuruşu attı. Ciklet yardımı ciklet, yüz altı dakikada, İspanya ikinci yıldızını aldı.

Buradaki sayılar saçma sapan denebilir. İspanya yirmi şut, on iki isabetli. Arjantin iki şut, sıfır isabetli, ve tüm maçın ilk denemesi yüz on yedi dakikada, Messi'nin engellenen şutu. Hava sahipliği yüzde altmış beşe yüzde otuz beş. Beklenen gol 1.94'e karşı 0.20. Arjantin, turnuvada yüzde altmış bir sahiplik ortalaması olan bir takım, sıfır korner ve normal zaman içinde İspanyol ceza alanında sıfır temas kaydetti. İspanya onları basitçe yenmedi, odadaki oksijeni yavaş yavaş çıkardı.

Ve sonra Emiliano Martinez var, on bir kurtarış yaptı, bu bir Dünya Kupası finalinde herhangi birinin yaptığı en fazla, 1994'te oynanış oyunu koymuş bir markı geçti. Doksan üçte bir Nico Williams başlığını çıkardı, doksan artı ikide Yamal'ın eğrili bir serbest vuruşuna iki el koydu, gidişatı vardı, yine de kaybetti, tahmin ettiği tek şuta yenildi. Bu arada Unai Simon tüm öğleden sonra hiç çerçeve içi şuta maruz kalmadı. Futbolda adalet yok, sadece açık oyunlar.