Yetmis dokuz dakika boyunca bu, gergin ve sinir bozucu bir satranc partisiydi, sonra Erling Haaland birkac dakika icinde Brezilya'nin turnuvasini bitirmeye karar verdi. Once kilidi acan bir kafa golu, ardindan kalecinin neredeyse goremedigi ceza sahasi disindan ikinci bir vurus, ve bes kez dunya sampiyonu bir ekip aniden cikis kapisina bakiyordu.

Brezilya ince ayrintilar yuzunden kabuslar gorecek. Bruno Guimaraes'in erken penaltisi kurtarildi, eleme maclarinda insani kovalayan turden bir kacirilmis firsat, ve Neymar'in uzatmalarin derinliklerindeki penaltisi salt bir teselliydi, skoru saygin gosteren ve fazlasi olmayan bir gol. Norvec kalesindeki Orjan Nyland, is ciddiye bindiginde her seferinde bir duvardi.

Bir gosteri olarak bir eleme macinin sunmasi gereken her seyi verdi: yavas bir kurulus, gercek bir yildiz ani, dusen bir dev ve daha once hic dokunmadigi bir zirveye ulasan bir ulus. Norvec'in ilk kez son sekiz arasina kalmasi bir hikaye, ve Haaland'in bunu son on bir dakikada yazmasi tam da bu turnuvanin var olma sebebi olan dram.