On dakika ve bu rutin görünüyordu: Messi bir köşe atışı yapıştırdı, Alexis Mac Allister yer çekimi ile kişisel bir davası varmış gibi yükseldi ve Arjantin öne geçti. Savunma yapan şampiyonlar 'bunu daha önce yaptık' arrogant ritmine yerleşti, İsviçre bir siperi kazarken top oynatıyor. Bir saat boyunca bu bir formaliteydi, sadece skoru büyümeyi beklemek.

Sonra İsviçre bacakları olduğunu hatırladı. Dan Ndoye 67. dakikada köşeye güzel bir topu soktu ve aniden şampiyonlar gömleklerinden ter dökülüyordu. Beş dakika sonra Breel Embolo tiyatroya başladı, var olmayan bir hakem kararı aramak için yere atıldı. Hakem ikinci sarı kartı çıkardı, VAR dalışa uzun baktı ve İsviçre on kişi kaldı. Bir şekilde on kişi ayakta kaldı, Arjantin'i uzatmalara sürükledi ve favori olanları her çim fiberi için mücadele ettirdi.

Uzatma derinliğin konuştuğu yerdir ve Arjantin tezgahı çığlık atar. Julian Alvarez 112. dakikada ayağa kalktı ve sağ ayakla üst köşeye bir roket ateşledi, tartışmaları sonlandıran bitiriş. Lautaro Martinez geç bir üçüncü gol ekledi ve 3:1 yaptı, çok saygısız bir geceye saygı duyulan bir parıltı verdi. Messi gol atmadan her şeyi yönetti, on maçta ilk sıfırı ama yine de sahadaki en zeki adam gibi görünüyordu. Sonraki durak: Atlanta'da İngiltere.