Tampa

The Roast

“Tabeladaki fili konuşalım. Şarkının adı Tampa, şehir, Körfez kıyısındaki gerçek şehir, ve bunu duyan her yetişkinin ilk refleksi The-Dream'in kalbini hangi alışveriş merkezinin kırdığını merak etmek oluyor. Ama bu, bir zamanlar Radio Killa kelimesinin etrafına koca bir mitoloji kuran adam, dolayısıyla yavaş yavaş için için yanan bir R&B parçasını bir Florida metropolünün adıyla anmak, onun standartlarına göre, ölçülülük sayılır. Bugün, 12 Haziran'da çıktı, Love/Hate II'yi müjdeleyen, Usher'lı merkez parça, ve prodüksiyonu Pharrell üstleniyor, yani modern R&B'nin en ödüllü üç isminden ikisi bir odaya oturup 2026 yılında dünyanın şık, geceye ait, yetişkinlere yönelik bir groove'a ihtiyacı olduğuna karar verdi. Buluşma, sunumun tamamı, ve adil olmak gerekirse, kimya kurgu değil. The-Dream ve Usher, 2000'lerin sonundaki en pürüzsüz R&B'nin bir kısmının arkasındaki söz yazarı kan bağı, Here I Stand dönemi, bir kuşağa bir synth yastığı üzerinde nasıl özür dilenir öğreten plaklar. Yani Usher bu şeyin ikinci yarısına kaydığında, bir zamanlar yönettiği ofise geri dönen eski bir meslektaş gibi iniyor. Sorun, zahmetsiz olan vokal değil, ya da hâlâ patlayan Pharrell davulları da değil. Sorun, Tampa'nın o kadar pürüzsüz olması ki bazen iz bırakmayı unutuyor. Hayran kalacağınız, ama sonra içinde oturduğunuzu asla hatırlamayacağınız güzelce döşenmiş bir mobilya. Üç R&B devinin yeniden bir araya gelmesi bir olay gibi hissettirmeli. Bu, çok pahalı bir salı gibi hissettiriyor.”

The Bright Side

Tuttuğunda, yalnızca zanaatla tutuyor. Usher'ın pes registerdaki sesi hâlâ pop'taki en güven veren enstrümanlardan biri, ve Pharrell etrafında ne kadar hava bırakacağını tam olarak biliyor, groove'un boğulmak yerine nefes aldığı o imza niteliğindeki negatif alan. The-Dream'in kalemi hâlâ bir kur yapışın içindeki küçük insani sızıyı buluyor, ve bu ikisini yeniden eşleştirmek nostalji uğruna nostalji değil, birbirini gerçekten bileyen iki yazar. Streaming'in değirmeninde, R&B'nin çoğu zaman birinin yirmi dakikada bir laptopta yaptığı bir loop üzerine hüzünlü bir ses anlamına geldiği bir çağda, gerçek müzisyenlerin gerçek bir atmosfer kurduğunu duymak küçük bir lütuf. Tampa olgun, telaşsız, algoritmanın nadiren ödüllendirdiği bir biçimde yetişkin. Gençlerin peşinden koşmayı reddeden köklü bir sanatçıda gerçek bir vakar var.

Hardest Sneer

“Büyük R&B buluşmanıza Tampa adını vermek, mum ışığı vaat edip bir aktarma teslim etmenin cüretkâr bir yolu. Şarkı güzel, ama bir yerlerde üç yüz bin kişilik bir şehir, kimsenin ondan istemediği en romantik şey hâline geldi.”

Issues (3)