can we do it all again?
Sonny Fodera · House / Dance
“On sekiz parça, küçük bir konuk ordusu ve albümdeki en akılda kalıcı ses hala başlıktaki soru işareti.”
Sonny Fodera, altıncı albümünün adı can we do it all again? ve on sekiz parça boyunca plağın kendi kendine verdiği cevap evet, tıpatıp aynı, on sekiz kez. Bu, büfe gibi bir house müziği, her parça başka bir konuk vokalisti sahneye sürüyor, burada CHRYSTAL, şurada Jazzy, MK, Clementine Douglas, HAYLA, ta ki künyeler bir festival kadrosu gibi okunana ve şarkılar çok uzun, çok hoş tek bir sete bulanana kadar. Ve hoş. Tuzak da bu. Sen feel good house üretiminde gerçekten güvenilir bir prodüktörsün, dropler oturuyor, vokaller parlak, her şey akıp gidiyor. Ama güvenilir olmak akılda kalıcı olmakla aynı şey değil ve on ikinci konuk şarkıcı civarında bir yerde hangi nakaratın hangi şarkıya ait olduğunu artık hatırlayamadığını fark ediyorsun. Yapımının beş yıl sürdüğü söylenen on sekiz parçalık bir albümün, hoş bir öğleden sonradan biraz daha derin bir iz bırakması gerekir. Sorun zanaat değil. Sorun seçki. Bu şeyin içine gömülmüş sıkı, ölümcül on parçalık bir plak var ve sen onu tıpatıp aynı sekiz parçanın altına gömülü bıraktın.
Tam olarak ne olduğuna bakılırsa, güneşe doymuş, dans pistine hazır bir house plağı olarak fazlasıyla görevini yerine getiriyor ve bu iş birliklerinden bir avucu gerçekten parlıyor. En iyi sekizini bir cuma gecesi çal, salondaki kimse şikayet etmez.
Quantity drowning quality
“The album packs in eighteen tracks, the vast majority built around a different featured vocalist, from CHRYSTAL to Jazzy to MK to HAYLA.”
The fix Cut it to ten. A tight ten track house record people actually replay beats an eighteen track playlist people shuffle once and forget.
Five years for more of the same
“The record was described as roughly five years in the making, yet it lands squarely in the same feel good house lane as the work before it.”
The fix If a project takes five years, that patience should buy some evolution, not just a longer tracklist in the established style.
Guest list used as a crutch
“Nearly every track leans on an outside vocalist to carry the hook rather than on a signature of your own.”
The fix Build a few tracks that are unmistakably yours with no feature at all, so the album has a center of gravity that is actually you.
Think your track survives me? Drop a link.
A full teardown from €2,99. No mercy.