Kicking My Feet & Screaming

Ruel, üçüncü albümüne Kicking My Feet & Screaming adını verdin, Kicking My Feet'in devamı, yani bu noktadaki büyük sanatsal beyanın bir parça listesi eşliğindeki bir öfke nöbeti. Bir ilişkinin tüm yayı, iniş ve çıkışlar, aşka düşüp aşktan çıkış üzerine on şarkı, daha gençken bile seni taşıyan o kadife sesle sunulmuş. Ses gerçek. Vizyon ise bir moodboard. Kredileri Julian Bunetta, John Ryan, Kenny Beats ve Dan Wilson ile doldurdun, herkes için hit yazmış türden bir oda, ve sorun da tam olarak bu. Söz yazım odası bu kadar madalyalıyken sonuç hâlâ bu kadar pürüzsüz ve bu kadar güvenli çıkıyorsa, gerçekte neyin sana ait olduğunu sormak adil olur. Sürekli vaat ettiğin duygusal dürüstlük, hoş bir parıltıya kadar zımparalanmış olarak geliyor, etiketinde sadece duygular yazan bir mumun ses karşılığı. Bunun içinde harika bir albüm gizli, çünkü yetenek tartışma konusu değil, yalnızca cesaret. Bir ilişkinin diplerini işaret edip duruyorsun ama müziğin asla dibe inmesine izin vermiyorsun. Bir ayrılık dağınıktır. Bu ise kusursuz. İkisi bu kadar uzak olmamalı.