Foreign Tongues

Yirmi beşinci albüm, Metropolis Studios'ta bir aydan kısa sürede kaydedildi ve Rolling Stones hâlâ burada, hâlâ yazıyor, hâlâ çevrelerindeki dünyayla yüzleşiyor ve bir kritisizin söylediği gibi, bu dünyadaki kalan zamanlarını karşılıyor. Son kısım şaka değil. Foreign Tongues, turnelerini bir elin parmaklarıyla sayabilen adamlar tarafından yapılmış bir albüm ve en çarpıcı tarafı da bundan hiç kaçınmıyor olması. Çağdaş bir ses, ara sıra politik ve eleştirmenler tarafından saygıdeğer bir 7.2 puanını aldı. Satış süresinin çoktan bitmesi gereken bir bandın, kırk yıl sonra bu not hiç kötü değil. Konuk listesi ise bir can kurtarma sandalığı gibi görünüyor. Paul McCartney, Steve Winwood, Robert Smith ve Chad Smith hepsi katılıyor ki bu ya seumut boyu dostluğun cömert bir kutlaması ya da 2026'da bir Stones albümü yapmak için birçok elin gerekli olduğunun sessiz bir kabulü. Ünlü sanatçı işbirlikçilerin bu kadar meşhur olduğu durumda, işbirliği ile destekleme arasındaki çizgi bulanıklaşıyor ve Sally asla Rolling Stones mu yoksa Rolling Stones ve Ünlü Arkadaşlar mı duyduğundan emin olamıyor. Sinikliği susturan tek an Hit Me in the Head, Charlie Watts'ın ölümünden önce kaydettiği bir parça üzerine kurulu. Bunu berbat edecek kadar ucuz bir pazarlama açısı yok. Yıllar sonra yayınlanan bir albümde ölmüş bir davulcu çalmak, bu bandın neden hâlâ önemli olduğunu ve neden çalmaya devam ettiğini hatırlatan gerçekten dokunaklı bir ayrıntı. Albümün geri kalanı Stones'un güvenilir, profesyonel, inatla Stones olması. Zaten bunu biliyordunuz.