You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love

The Roast

“İşte üçüncü albümün olgunlaşma yayına gözlerimi devirmem beklenen kısım, ve istiyorum da, gerçekten. Olivia Rodrigo iki albümü pop'taki en temiz dolandırıcılık üzerine kurdu, silah haline getirilmiş kalp kırıklığı, gitar sololu günlük sayfası, ve şimdi bize tam ortadan ikiye bölünmüş on üç parçalık bir konsept albüm uzatıyor, bir yüzü Girl So in Love, diğer yüzü You Seem Pretty Sad, öyle ki başlık, albümün ardından kırk dakika boyunca açıkladığı bir cümle. Hayal edilebilecek en okunaklı yapı. Tuzağın kapandığını sadece parça listesinden görebiliyorsunuz. İlk yedi şarkı sıcak ve biraz hayalperest, son altısı akşamdan kalmalık, ve What's Wrong With Me dolaylarında bir yerde zemin çöküyor ve The Cure'dan Robert Smith umutsuzluğu birlikte imzalamak için içeri giriyor, çünkü hiçbir şey, melodramatik eyeliner'ı icat eden adamı güvensizliğin üzerine düet söyletmek kadar artık ciddi bir yirmili yaşlar sanatçısıyım demez. Ve beni gerçekten sinirlendiren, para tuzağı diye arşivleyemediğim şey, bunun işe yaraması. Dan Nigro artık büyük pop punk doruğuna uzanmıyor ve şarkıların kendi rahatsızlığında oturmasına izin veriyor. Drop Dead albümü hırlayarak açıyor ve sonra albüm yavaşça nasıl öfkeleneceğini unutuyor, ki asıl konu bu. Eleştirmenler yüzüstü yere serilmiş, Metacritic'te doksan, Pitchfork onu en maceracı, Rolling Stone en eksiksiz albümü olarak nitelendiriyor, ve bir kez olsun bu uzlaşı bir pazarlama kazası değil. Bir ilişkiyi iki perdelik bir iş modeline çevirdi ve ürün iyi. Bu mümkün olan en sinir bozucu sonuç ve ona dişlerimi sıkarak saygı duyuyorum.”

The Bright Side

Konsept bir süs değil, bütün mesele bu ve yerine oturuyor. Albümü, aşık yarısıyla dağılan yarısının birbirini yansıtacağı şekilde bölmek, Rodrigo'nun ilk iki albümünün yapamadığı bir şeyi yapmasına izin veriyor, enkazı sonradan rapor etmek yerine dikişlerin gerçek zamanlı söküldüğünü göstermek. Nigro'nun prodüksiyonu sonunda ölçülülüğe güveniyor, garantili pop punk patlamasını onun alt registerını ve tereddüdünü güzelleştiren seksenlerin new wave dokularıyla değiştiriyor. Robert Smith katkısı bir gösteri olabilirdi ama bunun yerine albümün duygusal menteşesi, tam bir kuşak ayrı iki şarkıcının, aşkın tam da sizi kıran şey olabileceğinde hemfikir olması. Genç bir sanatçı için bu gerçek bir büyüme, ve hâlâ bir nakarat yazan büyüme, söylemin kabul ettiğinden daha nadir.

Hardest Sneer

“Albüme, bir partide endişeli bir arkadaşın size söylediği cümlenin tam halini ad koydu, sonra onu parlak pembe plak, Target'a özel CD ve sticky sweet varyantı olarak sattı, yani kalp kırıklığı gerçek ve ürün masası açık. Kız üzgün, sepet dolu, ve bir yerlerde bir Geffen tablosu hiç olmadığı kadar mutlu.”

Issues (3)