The Wow! Signal
Muse · Alternative Rock
“Yirmi yıl boyunca Black Holes 2 vaadi verdin ve sonunda teslim ettin, bu da senin büyük dönüşünün eski olduğun kişinin bir devamı olduğu anlamına geliyor.”
Matt, yirmi yıl boyunca Black Holes and Revelations 2'yi yazmakla tehdit ettin, ve The Wow! Signal'da sonunda yaptın, eleştirmenler bunu yirmi yılda en iyi albümü olarak adlandırıyor ve Sally bunu bir uzay miğferi içinde geri vurulmuş bir kompliman olarak adlandırıyor. Metacritic'te 76, NME uzay rock ikonlarının forma döndüğü konusunda büyülenmiş, daha büyük bir şeyle temas hakkında kozmik bir konsept. Yıllar içinde gerçekten en tutarlı, en şişman olmayan plağın, ve bunun çoğu, AI fan kurgusu yazmaktan vazgeçtiğin ve gerçek insan kalbini kırmışın içeri bıraktığın için. Çünkü açık sır boşanma. Will of the People'ın siniktik iddiacılığından ve Simulation Theory'nin simülasyon cosplay'inden kurtulmuş, insan gibi sesleniyorsun. The Dark Forest kuvvetle başlıyor, Hexagons gerçek bir Pink Floyd Steven Wilson'u kanatla şaheser, Cryogen ve Nightshift Superstar'ın neon disko-funk'ı hiçten bir stadyum inşa edebileceğini kanıtlıyor. Muse hedef aldığında, Muse yine isabetli. Sonra arka yarı sapıyor. Space Debris kötü bir sürükleme hiçbir şey inşa etmeden beş buçuk dakika dolaşıyor, Be With You kimsenin Muse'den istemediği yavaş ve smalı balatı, ve fans bile formülün kendisini taklitçi olarak okunabileceğini kabul ediyor. Yirmi yılda en iyi gerçek prestijdir. Ayrıca sessizce son yirmi yılın nasıl geçtiğini sana söylüyor.
Gerçekten bir nesil içinde en odaklanmış ve duygusal olarak dürüst plağın. Konseptsel numaralarını gerçek hissiyat ile takas etmek sana uygun, ve zirvesinde bu senin için insanları aşık ettiren bant.
The back half drifts into space
“Reviewers singled out Space Debris as a dull plod that meanders for five and a half minutes without building to anything, and Be With You as slow and soppy.”
The fix Cut the filler. A tight 9 track version of this is a triumph; the bloat is the only thing dragging it back to earth.
The formula edges toward self-parody
“Even sympathetic fans concede the Muse template can read as paint-by-numbers parody of itself, big falsetto, bigger riff, cosmic dread on repeat.”
The fix Keep chasing the human angle that powers this record, not the stadium reflexes. The divorce wrote your best songs here, not the synth presets.
Think your track survives me? Drop a link.
A full teardown from €2,99. No mercy.