Khemmis (Self-Titled Fifth Album)
Khemmis · Doom Metal / Heavy Metal
Reviewed 2026-06-14
The Roast
“Vay canına, ne cesur bir hamle, Khemmis. Beş albüm öncesi ve nihayet birbirinizin gözüne baktınız ve "Buna ne isim verelim?" diye sordunuz, sonra hep beraber omuz silktiniz. Beşinci albümde kendini adı taşıyan bir plak, ya içten bir sanatsal yeniden doğuş ya da bir grubun stüdyo otoparkında "Fikir bitti, daha başlık sayfasına bile varamadan" diyerek durmasıdır. Deceiver'dan sonra beş yıl geçirdik, David Small adında yeni bir basist ritüel çemberinize çektik, ve yapabildiğiniz en iyi marka hamlesi kendi isminiz oldu. Cesur. Tembel. Muhtemelen her ikisi de. Söz vermek gerekirse, "ağır metal ritüelü" çatısı kağıt üzerinde gerçekten zekice. "Invocation of the Dreamer" ile açılış yapmak ve "Benediction Tones" ile kapatmak, sekiz parçalık çalınma süresine tatmin edici bir tören yayı veriyor, sanki bunu planlamisın gibi, tracklist kendini ortaya çıkarmayı ummanın yerine. Ama Ben Hutcherson çıkıp hedefin "sıkı, yüksek enerjili bir albüm" olduğunu söylemek ve bunun "ağır metalin sevincini" yansıttığını söylemek, doom metal bandi için çok ağır bir halkla ilişkiler işi. Sevinç? Doom'da? Cenaze marşını icat etmiş bir türü çalıyorsunuz ve sevinç istiyorsunuz? Dostum, amplifikatör ayarlarınız bambaşka bir memo yazıyor. Yine Flatline Audio'da, Westminster, Colorado'da Dave Otero ile kaydedilen bu albüm, şüpheli bir şekilde rahat. Aynı stüdyo, aynı eyalet, aynı prodüktör, yeni basist, aynı sonuç: eleştirmenler bunu sizin "en gerçek ve en enerjik halinizdeyken" çağırıyor. Bu, sessiz bir suçlamayı örtüleyen sevimli bir iltifat, önceki dört albümün sizin en dürüst olmayan ve en yorgun halinizde olduğu anlamına geliyor. "Forsake the Light" Avrupa turnesi adı, gerçekten bu tüm yayın döngüsünün en metal olan şeyi, hatta bir şarkı başlığı bile değil. Logistik departmana müzik departmanından daha metal olmayı bıraktınız. Bu bir kanıt meselesi.”
Sally's not done with you yet.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
The Bright Side
Ama şunu söylemek gerek: ritüel konsepti aslında tutmuş. "Invocation of the Dreamer" ile açılış yapmak ve "Benediction Tones"a ulaşmak, dinleyiciyi yeterince saygı göstermek için bir başlangıç ve bir son, sadece bir çalma listesi yerine tam bir tören vermeyi seçen bir karar. David Small'u yeni basist olarak getirmek grubun kimliğini bozmadan, kırılganlığı değil, gerçek bir müzik özgüvenini gösteriyor. Ve "Beneath the Scythe" ön yayın single başlığı olarak tam olarak Khemmis'in neden var olduğunu hatırlatacak türde, ihtişamlı, orakla ilişkili doom şiiridir. Christopher Remmers'ın sanat işini yönetmesi, görsel dili tutarlı ve düşünceli tutuyor. Bu, yaptıkları şeyden açıkça hoşlanan bir grup, ve o hoşlanma, sinir bozucu bir şekilde, kendini gösteriyor.
Hardest Sneer
“Beşinci albümünüze kendi isminizi verdiniz, bu ya özgüvenin bir şaheseri ya da ritüelin başlık verme sorumluluğunuyla ilgili beyin bölümünü tüketmiş olması kanıtı.”
Think your work can survive this?
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
Issues (4)
The Self-Title Cop-Out
Receipt
This is Khemmis's FIFTH studio album. Self-titled debuts are a tradition. Self-titled fifth albums are a white flag with a pentagram on it. Nuclear Blast's own announcement frames it as a 'follow-up to their 2021 album Deceiver,' a record with a perfectly evocative one-word title. Going from 'Deceiver' to literally just 'Khemmis' is a creative regression dressed up as a statement.
Fix
If the album is genuinely a ritual and a rebirth, lean into the ceremony. A title like 'The Rite' or 'Invocation' drawn directly from your own track listing would have communicated the same rebirth narrative without making it look like you forgot to finish the packaging.
Joy in a Doom Band: Investigate
Receipt
Hutcherson stated the goal was writing a 'tight, high-energy album' that 'embodied the joy of heavy metal.' Khemmis plays doom metal. The genre's entire emotional palette is grief, dread, and the slow collapse of everything. Promising 'joy' from a band whose tour is literally called 'Forsake the Light' is a brand identity crisis wearing a leather jacket.
Fix
Own the tension instead of resolving it in press quotes. 'We wanted to capture the catharsis and power of doom' tells a more honest story than 'joy,' and it does not accidentally make your fanbase wonder if you have gone soft.
Same Studio, Fifth Time: Comfort Zone Alert
Receipt
Flatline Audio with Dave Otero in Westminster, Colorado has now produced multiple Khemmis records. Early critics are calling this album Khemmis 'in their truest and most energized form,' which implies the previous records produced in the same room were somehow less true and less energized. If your own comfort zone was quietly limiting you for years, that is a problem your producer should have flagged, not critics on album five.
Fix
A single session outside Flatline Audio, even a writing retreat or a guest collaboration tracked elsewhere, would inject genuine sonic disruption into the next cycle. Familiarity is the enemy of reinvention, and you cannot call something a rebirth if it was born in the exact same hospital.
Eight Tracks and No Announced Runtime: Suspicious Ambiguity
Receipt
The Nuclear Blast announcement confirms eight tracks and a June 12, 2026 release date but provides no total runtime. For a doom metal record where track length is a core part of the experience, leaving fans to guess whether they are getting 38 minutes of tight heavy metal or 74 minutes of ritual endurance is a marketing gap that creates the wrong kind of mystery.
Fix
Lead with the runtime in your press materials. Doom fans do not fear long albums, they celebrate them. If this record runs long, that is a feature, not a spoiler. If it runs short, own the 'tight' angle Hutcherson already telegraphed and make it a selling point.