Lemonade

The Roast

“Lemonade, bir şirketin susuzluğu simüle etmeyi öğrendiğinde olan şeydir. aespa'nın ikinci stüdyo albümü, SM Entertainment'ın montaj hattından her cıvatası tam torkla sıkılmış halde geliyor: burada bir G-Dragon düeti, şurada bir Ty Dolla Sign kamesi, Latin pazarı için bir Becky G versiyonu ve milimetrik testlerden geçmiş on parçalık silahlaştırılmış cila. Hakkını verelim, makine muhteşem. Sadece synth tasarımı muhtemelen senin evinden pahalıya mal olmuştur. Ama dikkatle dinlersen odadaki komiteyi duyarsın. Her nakarat, tam olarak çeyreklik projeksiyonların öngördüğü yere iniyor. Her drop, on beş saniyelik dikey videoya göre kalibre edilmiş. aespa'yı bir zamanlar gerçekten tuhaf kılan hyperpop keskinlikleri, o metalik Black Mamba mitolojisi, ihraç edilebilir bir şeye dönüşene kadar zımparalanmış. Lemonade doğrusu tam isabet bir isim. Organik bir şey al, yeterince şeker ve işlem ekle, soğukken harika tadan ve ardında hiçbir şey bırakmayan bir ürün elde edersin. Dört üye son heceye kadar profesyonelce, güzelce söylüyor, ama ben senaryosuz tek bir an, kromda tek bir çatlak bekledim ve bu albümün envanterinde öyle bir şey yok. Hassasiyet etkileyici. Sadece nabızla aynı şey değil.”

The Bright Side

Makine vurduğunda sert vuruyor. Albüme adını veren parçanın nakaratı gerçekten reddedilemez, vokal harmanları türün en temizlerinden, ses tasarımı ise dünya standartlarında: camsı, pahalı, kusursuz. G-Dragon'lu WDA gerçek bir özgüven taşıyor ve parça sıralaması albümü lüks bir araba gibi kaydırıyor. Pop mükemmelliği bir zanaat olarak senin için bir anlam ifade ediyorsa, Lemonade bir ustalık dersi ve aespa, SM'in sahaya sürdüğü teknik olarak en güçlü performansçılar olmaya devam ediyor.

Hardest Sneer

“Bu albüm yazılmadı, ISO standardına göre üretildi ve Seul'de bir yerlerde bir elektronik tablo kendisiyle gurur duyuyor. Gerçekten Lemonade: sıkılmış, filtrelenmiş, pastörize edilmiş ve içinde gerçek limon olmadığı garantili.”

Issues (3)