Marathon

Odadaki fili konusalim: Bungie Marathon'u PvPvE extraction shooter olarak duyurdugunda, internet kolektif olarak Richter olcegine kaydolacak kadar yuksek inledi. Orijinal Marathon Halo'yu mumkun kilan cigitr acan bir FPS'ti ve iste Bungie onu... 2893 yilinda olu bir koloni dunyasinda synthwave boyali Tarkov'a ceviriyordu. Ama iste plot twist: aslinda iyi. 'Olabilecegi icin iyi' degil. Gercekten, surpriz bir sekilde, sinir bozucu derecede iyi.

Cekirdek dongu davranissal psikologlar tarafindan incelenmesi gereken bir sekilde bagimlilik yapici. Sibrnetik bir bedenle sarilms bir insan olan Runner olarak alti uc-kisilik takimla birlikte Tau Ceti IV'e konuslaniyorsun, techizat topluyorsun, yapay zeka ve diger oyuncularla savasiyorsun ve birisi seni ganimetinpden ve onurundan mahrum etmeden once exfil etmeye calisiyorsun. Hareket sistemi Marathon'un adina yakisir yeri. Hizli, akici ve genellikle cezalandiran bir turde agresyonu odullendiriyor. Bungie'nin gunplay DNA'si her yerde ve her silah gercekten shooter oynayan biri tarafindan el yapimi gibi hissettiriyor. Tum platformlarda cross-play oyuncu havuzunu saglikli tutuyor ve uc aylik mevsimsel sifrlama dongusu meta'yi taze tutuyor. Her ceyrek techiztini kaybetmeye katlnabilirsen.

Yine de, katlma deneyimi karsilayamayacagin bir kulubun fedaisi kadar davet edici. Yeni oyuncular ilk on iki saatleri boyunca biclecek ve egitim seni extraction PvP'nin gercekligine hazirlamak icin yaklasik hicbir sey yapiyot. Sunucu tick orani da... yogun saatlerde 'iyimser' diyelim, kimin kimi once vurdugu konusunda gercekten yaratici yorumlara yol aciyor. Ve sanat yonetimi 2026'daki herhangi bir oyundan daha sert vurmasins ragmen, hikaye haritalar boyunca dagitilmis toplanabilir ses kayitlariyla sunuluyor. Cunku gorunuse gore Bungie fiziksel olarak bir multiplayer oyuna ara sahne koyma konusunda yetersiz.