Frostpunk 2

1916 New London'daki Buyuk Firtina'dan otuz yil sonra, Frostpunk 2 bireysel bina yerlesimini bolge bazli insaata ceviriyor ve diktatoryal otoriteni her buyuk karar uzerinde oy kullanan 100 uyeli bir meclis ile degistiriyor. Bu guvenli oynayan bir devam filmi degil. Haftalik zaman olcegi saatleri ve gunleri degistiriyor, sehirler muazzam olcude daha buyuk ve siyasi hizip sistemi her yasa teklifini birinin kaybettigi bir muzakereye donusturuyor. Hirslica, farklica ve orijinalin daha detayli yaklasimini seven fanlari bolecek.

Hizip yonetimi tac mucevheri. Her karar rakip ideolojiler arasinda dalgalaniyor ve Fikir Agaci seni hiziplerin onerdigi cozumleri gercek sonuclariyla kesfetmeye zorluyor. Gida uretimini sanayilestirmek icin bir yasa mi geciriyorsun? Bir hizip verimliligi kutlarken digeri gelenek olumune yas tutuyor. Bu, seni on dakika boyunca bir menu ekranina bakip degerlerini sorgulatan turde bir ahlaki karmasiklik. Daha buyuk olcek ayni zamanda bahislerin daha yuksek hissetmesi anlamina geliyor. Bir avuc hayatta kalani kurtarmiyorsun, bir medeniyeti yonetiyorsun.

Ama bu daha buyuk olcegin bir bedeli var. Orijinali bu kadar dokunulabilir yapan detayli sehir insasi gitti, yerine daha cok bir sehir insaatci cilasi uzerine siyasi sim gibi hissettiren bir sey geldi. Bazi fanlar buna evrim diyecek; digerleri Frostpunk'in montunu giyen farkli bir oyun diyecek. Arayuz oyunun uzerine yagdirdigi muazzam bilgi hacmini iletmekte zorlaniyot ve ogrenme egrisi daha yavas tempoya ragmen orijinalden daha dik. Ve 'volkanik kis' ortami bir sekilde ilk oyundan bile daha depresif, bu hem iltifat hem uyari.