Reality Awaits
The Strokes · Indie Rock
“Niste morali da se iznova izmislite, trebalo je samo da zvucite kao da jos zelite da budete ovde, i u najboljim trenucima konacno ste takvi.”
Sest godina nakon The New Abnormal, The Strokes se vracaju sa Reality Awaits, svojim sedmim albumom koji je producirao Rick Rubin, a najavljuju ga dva singla koji nagovestavaju bend koji se konacno opusteno vraca tome da bude bend. Going Shopping je opustena, melodicna i letnja, Falling out of Love ima onaj lakoumni jangle koji imitatori nikada nisu sasvim provalili, a Albert Hammond Jr. obecao je ploču opusteniju od prethodne. Po prvim znacima, govori istinu. Kvaka je, kao i uvek sa The Strokes, razlika izmedu opustenog i lenjog. To je bend koji je 2001. promenio muziku i dve decenije biva ocenjivan u odnosu na sopstvenih prvih jedanaest pesama, prokletstvo koje nikakva kolicina tamjana Ricka Rubina ne moze da skine. Naslovi pesama poput Psycho Shit i Going to Babble On nagovestavaju grupu koja se zabavlja, sto je divno, ali zabava nikada nije bila pitanje. Pitanje je da li Julian Casablancas to jos uvek zeli vise nego sto zeli da zvuci kao da ga nije briga. Ono sto singlovi pruzaju jeste udobnost, topla bliskost benda koji tacno zna sta je. Ono sto jos ne pruzaju jeste trzaj, osecaj da je ovo moralo da postoji. Reality Awaits bi mogao biti vrlo dobar album The Strokes. Da li je neizostavan, to je jaz koji pokusavaju da zatvore otprilike od 2003.
Kada se The Strokes uhvate u groove, gotovo niko to ne radi bolje, a dva singla dokazuju da je hemija netaknuta i da melodije i dalje dolaze bez napora. Rick Rubin zna kako da se skloni s puta velikom bendu, a opusteniji i srecniji The Strokes zaista su divna stvar za povratak.
Graded on the world's harshest curve
“This is the seventh album from a band whose debut Is This It still defines them, and every release since gets measured against 2001 rather than on its own terms.”
The fix Lean all the way into the looser, happier identity the singles hint at instead of chasing the ghost of the first record.
Loose can shade into coasting
“Albert Hammond Jr. promised a record looser than The New Abnormal, and titles like Psycho Shit and Going to Babble On read as a band amusing itself first.”
The fix Keep the looseness but aim at least a couple of songs squarely at the jugular, the way the early singles always did.
Think your track survives me? Drop a link.
A full teardown from €2,99. No mercy.