The Verdict
Van Tarsier Studios, de Little Nightmares ploeg, komt een verhaal over verweesde broer en zus die vastzitten op een nachtmerrieachtig eiland, speelbaar in co-op. Het werd de grootste premiere in de geschiedenis van de studio, en de cijfers staven de hype: een Metascore rond de 80, ongeveer 88% positieve critic-reviews, en aanbevolen door zo'n 82% op OpenCritic. Je kende je krachten en je sloeg er recht op.
De lof is precies wat je zou verwachten en precies wat je wilde: sfeer, art direction en geluidsontwerp. Tarsier heeft altijd begrepen dat horror een gevoel is, geen lijkentelling, en je zette vol in op het bouwen van dreiging uit schaal, stilte en prachtige, verkeerd-ogende omgevingen. Dat is een gracht die de meeste studio's niet kunnen oversteken.
Een 80 is 'doorgaans gunstig', geen 'meesterwerk', en dat gat is het waard om eerlijk over te zijn. Co-op horror is een koorddans, want gedeelde angst kan veranderen in gedeeld gegiechel op het moment dat een vriend erbij komt, en een sfeer-eerst spel moet vechten om de spanning levend te houden als jullie met z'n tweeën in het donker zitten te lachen. Je sprong over de lat met ruimte over, maar het is een lat die niet voor niets bestaat.
What it nails
- ▲Sfeer is de uithangbord-kracht, het ene ding dat Tarsier altijd het best heeft gedaan, en het draagt de hele ervaring.
- ▲Art direction maakt van een nachtmerrieachtig eiland iets waar je niet van weg kunt kijken, zelfs terwijl het je bang maakt.
- ▲Geluidsontwerp verdient specifieke kritische lof, en doet het stille, dreiging-opbouwende werk waar grote horror op steunt.
- ▲Co-op spel breidt de kenmerkende dreiging van de studio uit naar twee spelers, niet voor niets de grootste premiere in de geschiedenis van Tarsier.
What it botches
- ▼Een Metascore rond de 80 is solide gunstig maar blijft steken voor de universele lof die de stamboom van de studio zou kunnen suggereren.
- ▼Co-op horror riskeert zijn eigen spanning leeg te laten lopen op het moment dat een tweede speler angst in gedeelde komedie verandert.
- ▼Zwaar leunen op sfeer en art direction betekent dat wie mechanische diepgang verlangt de systemen dunner kan vinden dan de stemming.
- ▼Aanbevolen door zo'n 82% op OpenCritic betekent dat ongeveer één op vijf critici onovertuigd wegliep, en die minderheid is geen ruis.
Who it's for
Little Nightmares fans, sfeer-en-art-direction obsessievelingen, en paren vrienden die samen stilletjes doodsbang willen worden in plaats van monsters neer te knallen.
Who should skip
Spelers die diepe mechanieken boven stemming willen, solo-puristen die wantrouwig staan tegenover co-op-gebouwde horror, en iedereen die een Metascore van 90-plus nodig heeft voor ze zich engageren.
The whole story lives on the hub