Ugly Duckling Union

Lowertown سال‌ها بود گروهی بود که ساعت دو بامداد در Bandcamp یک دوست کشف می‌کردی، دو نوجوان از آتلانتا که در یک میکروفون خازنی ترک‌خورده زمزمه می‌کردند، و آن شکنندگی همه‌ی نکته بود. Ugly Duckling Union صدای آن اتاق خوابی است که خراب شده و با یک استودیوی واقعی جایگزین شده، و آنها کاملاً حق ساختن آن را به دست آورده‌اند. گیتارها حالا گاز می‌گیرند. درام‌ها به جای بالش به دیوار می‌خورند. اما نرم‌ترین قطعات، آنهایی که هنوز اجازه می‌دهند صدای الیویا در وسط جمله بشکند بدون اینکه گیتاری روی آن را بپوشاند، همچنان قوی‌ترین مواد اینجا هستند. کوروس‌های پست‌پانک کاملاً منفجرشده ماهرانه و گاهی عالی هستند، اما مانند گروهی که کتی را امتحان می‌کند که به دو نفر از دوستانش بهتر می‌آید به نظر می‌رسند. این آلبوم بدی نیست. یک آلبوم گذار است.