Khemmis (Self-Titled Fifth Album)
Khemmis · Doom Metal / Heavy Metal
Reviewed 2026-06-14
The Roast
“آه، چه شجاعتی از طرف تو، Khemmis. پنج آلبوم عمیق و تازه به نظر رسید که چشم در چشم یکدیگر میکنید و می گویید، "برای این یکی چه نام بذاریم؟" و با یک شانه بالا انداختن جمعی تصمیم گرفتید. یک آلبوم خودنامگذار در آلبوم شماره پنج یا بازتولدی هنری عمیق است یا یک گروه در پارکینگ استودیوی بیرون ایستاده می گوید، "قبل از اینکه به صفحه عنوان برسیم، ایدههایمان تمام شد." پنج سال را صرف درست کردن یک دنباله Deceiver کردی، یک نوازنده باص جدید به نام David Small را به دایره آیینهای خود کشاندی، و بهترین حرکت برندسازی که میتوانستی به دست آوری نام خود بود. جسور. تنبل. احتمالاً هر دو. حالا، به اعتباری تو را، "آیین فلز سنگین" قاببندی واقعاً هوشمندانه روی کاغذ است. شروع کردن با "Invocation of the Dreamer" و پایان گرفتن با "Benediction Tones" به آٹھ ترک زمانی یک کمان تشریفات رضایتبخش میدهد، گویی واقعاً این چیز را برنامهریزی کردهای به جای اینکه امید داشتهای فهرست آهنگ خود را مرتب کند. اما Ben Hutcherson برای ثبت این که هدف یک "آلبوم تنگ و فشرده انرژی" بود که "شادی فلز سنگین" را تجسم دهد، برای یک گروه doom metal PR سنگین انجام میدهد. شادی؟ در doom؟ تو بازی میکنی در ژانری که مراسم تشییع جنازه را اختراع کردهای و تو میخواهی شادی؟ آقا، تنظیمات تقویتکنندهات یادداشت کاملاً متفاوتی مینویسند. دوباره ضبطشده در Flatline Audio با Dave Otero در Westminster، کلورادو، این آلبوم به طریقی مریب راحت است. همان استودیو، همان ایالت، همان تهیهکننده، نوازنده باص جدید، همان نتیجه: منتقدین آن را "تو در متمایلترین و سرزندترین شکل" میخوانند. که یک تعریف دوستداشتنی است که دور یک متهم ساکت بستهشده: چهار رکورد قبلی تو در کمترین صادق و خستهترین شکل بودند. نام تور "Forsake the Light" اروپایی واقعاً فلزترین چیز درباره این چرخه انتشار است، و حتی عنوان یک آهنگ نیست. تو اجازه دادی که بخش لجستیک خود را بیشتر از بخش موسیقی فلزی کند. این یک وضعیت رسید است.”
Sally's not done with you yet.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
The Bright Side
حالا اینجا چیز است: مفهوم آیین واقعاً برقرار میماند. شروع کردن با "Invocation of the Dreamer" و فرود آمدن در "Benediction Tones" انتخابی ساختاری است که نسبت به شنونده به اندازهای احترام میگذاشت تا یک آغاز و یک پایان، یک تشریفات کامل را نه تنها یک فهرستپخش بدهد. کشاندن David Small به عنوان یک نوازنده باص جدید بدون اختلال هویت گروه حاکی از اعتماد موسیقی واقعی است، نه شکنندگی. و "Beneath the Scythe" به عنوان عنوان یک پیشمنتشر شده دقیقاً نوع شاعری doom پرتشریفات، مرتبط به داس است که تو را یادآوری میدهد چرا Khemmis وجود دارد. Christopher Remmers مسیول کار هنری نگهداری زبان بصری مطابقتپذیر و متفکرانه. این یک گروه است که واضح دوستدارند کاری که انجام میدهند، و این عشق، خجالتآورانه، از آن بیرون میآید.
Hardest Sneer
“تو آلبوم پنجم خود را پس از خود نامگذاری کردی، که یا یک شاهکار از اعتماد به نفس است یا اثبات اینکه آیین بخشی از مغزت را مسئول نامگذاری کردهاست.”
Think your work can survive this?
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
Issues (4)
The Self-Title Cop-Out
Receipt
This is Khemmis's FIFTH studio album. Self-titled debuts are a tradition. Self-titled fifth albums are a white flag with a pentagram on it. Nuclear Blast's own announcement frames it as a 'follow-up to their 2021 album Deceiver,' a record with a perfectly evocative one-word title. Going from 'Deceiver' to literally just 'Khemmis' is a creative regression dressed up as a statement.
Fix
If the album is genuinely a ritual and a rebirth, lean into the ceremony. A title like 'The Rite' or 'Invocation' drawn directly from your own track listing would have communicated the same rebirth narrative without making it look like you forgot to finish the packaging.
Joy in a Doom Band: Investigate
Receipt
Hutcherson stated the goal was writing a 'tight, high-energy album' that 'embodied the joy of heavy metal.' Khemmis plays doom metal. The genre's entire emotional palette is grief, dread, and the slow collapse of everything. Promising 'joy' from a band whose tour is literally called 'Forsake the Light' is a brand identity crisis wearing a leather jacket.
Fix
Own the tension instead of resolving it in press quotes. 'We wanted to capture the catharsis and power of doom' tells a more honest story than 'joy,' and it does not accidentally make your fanbase wonder if you have gone soft.
Same Studio, Fifth Time: Comfort Zone Alert
Receipt
Flatline Audio with Dave Otero in Westminster, Colorado has now produced multiple Khemmis records. Early critics are calling this album Khemmis 'in their truest and most energized form,' which implies the previous records produced in the same room were somehow less true and less energized. If your own comfort zone was quietly limiting you for years, that is a problem your producer should have flagged, not critics on album five.
Fix
A single session outside Flatline Audio, even a writing retreat or a guest collaboration tracked elsewhere, would inject genuine sonic disruption into the next cycle. Familiarity is the enemy of reinvention, and you cannot call something a rebirth if it was born in the exact same hospital.
Eight Tracks and No Announced Runtime: Suspicious Ambiguity
Receipt
The Nuclear Blast announcement confirms eight tracks and a June 12, 2026 release date but provides no total runtime. For a doom metal record where track length is a core part of the experience, leaving fans to guess whether they are getting 38 minutes of tight heavy metal or 74 minutes of ritual endurance is a marketing gap that creates the wrong kind of mystery.
Fix
Lead with the runtime in your press materials. Doom fans do not fear long albums, they celebrate them. If this record runs long, that is a feature, not a spoiler. If it runs short, own the 'tight' angle Hutcherson already telegraphed and make it a selling point.