Live From Mexico

The Roast

“Live From Mexico از آن دسته آلبوم‌هایی است که وجود دارند چون تقویم گفت باید وجود داشته باشند. تور Radical Optimism از Foro Sol عبور می‌کند، کسی میز صدا را به سمت صحنه می‌گیرد، و یک سال بعد یک سند براق دریافت می‌کنید که هیچ‌کس درخواست نکرده بود. این پرکنندهٔ قراردادی است که در لباس نامهٔ عاشقانه به مکزیکوسیتی پوشانده شده. Radical Optimism از قبل پراختلاف‌ترین آلبوم دهه‌اش بود، و عریان کردن این آهنگ‌ها از براقیت استودیویی فشرده‌شدهٔ بیش از حدشان به آن‌ها لطفی نمی‌کند. اما آنچه ثابت می‌کند، و گفتنش ارزش دارد، این است که دوآ لیپا واقعاً می‌تواند بخواند. صدای او ثابت است، کنترل تنفسش در طول یک ست نود دقیقه‌ای کار کسی است که سال‌های باشگاه و مربی صدا را جدی گرفت.”

The Bright Side

صدای او واقعی است. هیچ داربست اتوتیونی این چیز را سرپا نگه نمی‌دارد. او آهنگ‌ها را می‌خواند، نت‌ها را می‌زند، تماشاگران Foro Sol را به زبان خودشان حمل می‌کند. اگر دوران Radical Optimism پنج سال بعد به خاطر چیزی به یاد آورده شود، احتمالاً همین خواهد بود: اینکه آن زن واقعاً می‌توانست آن را زنده انجام دهد، هر شب، بدون فروپاشی.

Hardest Sneer

“یک آلبوم زنده قرار است سندی باشد بر اینکه چرا آهنگ‌ها باید وجود می‌داشتند. این سندی است بر اینکه چرا تور باید وجود می‌داشت، که سؤالی کاملاً متفاوت و بسیار گران‌تر است.”

Issues (3)