Inferno

The Roast

“سیزده سال. سیزده سال رمزگشایی شش‌ضلعی‌ها، آدم‌بزرگ‌هایی که بیانیه مطبوعاتی وارپ را مثل فیلم زاپرودر زیر ذره‌بین می‌بردند، باستان‌شناسان فروم‌ها که اصرار داشتند هر سکوتی از هگزاگون سان خودش یک بیانیه است. بوردز آو کانادا دیگر کمتر یک گروه بود و بیشتر یک سامانه جوی که منتظرش می‌مانی. پس اینفرنو با اسطوره‌ای از راه می‌رسد که هیچ آلبومی نمی‌توانست سالم از آن بیرون بیاید، و برادران ساندیسون، که باید به پایشان نوشت، حتی تلاش نمی‌کنند به آن اسطوره غذا بدهند. ایستگاه‌های عددی و کودکی‌های رنگ‌پریده از آفتاب تقریبا رفته‌اند. به جایشان: گیتار، درامز زنده، صداهای سمپل‌شده‌ای که درباره کتاب مقدس و ویرانی زمزمه می‌کنند، هجده قطعه هانتولوژی که دیگر گذشته را تسخیر نمی‌کند و به جان اکنون افتاده است. این تاریک‌ترین آلبوم آنهاست و سرراست‌ترینشان هم هست، و مشکل همین‌جاست. وقتی جیوگدی شیطان را در ریاضیات پنهان می‌کرد، آدم خم می‌شد تا بشنود. وقتی اینفرنو اسمش را در عنوان می‌آورد و هفتاد دقیقه زیر آخرالزمان خط می‌کشد، گاهی به ساعتت نگاه می‌کنی. یک‌سوم میانی زیر بار شومی خودش فرو می‌رود، پاساژهای امبینتی که بیشتر گلچین‌شده به نظر می‌رسند تا ساخته‌شده، وحشت در حد کاغذدیواری. با این همه، استادکاری انکارشدنی نیست، ملودی‌های ناکوک هنوز درست همان کبودی‌ای را نشانه می‌روند که هیچ‌کس دیگر بلد نیست پیدایش کند. اسطوره وعده مکاشفه داده بود. آلبوم یک اثر خیلی خوب از بوردز آو کانادا تحویل می‌دهد، کمی بیش از حد بلند، کمی بیش از حد توضیح‌داده‌شده، ساخته دو مردی که شنیدند دنیا بالاخره به پارانویایشان رسیده و تصمیم گرفتند دیگر پچ‌پچ نکنند.”

The Bright Side

وقتی می‌نشیند، واقعا می‌نشیند. تصمیم به ضبط زنده درامز و گیتار در هگزاگون سان به این دو نفر جسمیتی می‌دهد که هرگز روی صفحه نداشتند، و بهترین قطعه‌ها آن گرما را به جای نوستالژی با تهدیدی واقعی پیوند می‌زنند. سیزده سال غریزه ملودیک را کند نکرده است: آن قلاب‌های ناکوک و دل‌آشوب هنوز مغز را دور می‌زنند و جایی در کودکی فرود می‌آیند. و اینکه از بازسازی Music Has the Right to Children سر باز زدند و به جای مه رتروی راحت، وحشت زمان حال هوش مصنوعی و فروپاشی را انتخاب کردند، شجاعانه‌ترین کاری است که دو اسکاتلندی مشهور به احتیاط تا به حال کرده‌اند. انتظار آلبومی به بار آورد که در 2026 زندگی می‌کند، نه اینکه از آن پنهان شود.

Hardest Sneer

“سیزده سال سکوت و افشای بزرگ این است که آخرالزمان مثل بوردز آو کانادا با یک کتاب مقدس و زمان پخش طولانی‌تر صدا می‌دهد. اسطوره چک‌هایی کشید که فهرست قطعه‌ها هفتاد دقیقه طول می‌کشد تا تقریبا نقدشان کند.”

Issues (3)