Your Fault: London

Your Fault: London به‌عنوان قسمت دوم بازسازی انگلیسی‌زبان سه‌گانه Culpables اثر Mercedes Ron روی Prime Video می‌آید، که راهی طولانی است برای گفتن اینکه این بازسازی احساسی است که پیش‌تر تجربه‌اش کرده‌ای. Asha Banks و Matthew Broome در نقش Noah و Nick بازمی‌گردند، قوی‌تر، نزدیک‌تر و عاشق‌تر از همیشه، که در این ژانر رمزی سینمایی است برای اینکه: تا نود دقیقه دیگر بدبخت می‌شوند.

ماشین داستان دقیقاً همان است که انتظارش را داری. Noah راهی آکسفورد می‌شود، کار Nick را می‌بلعد، فاصله همان کاری را می‌کند که فاصله می‌کند، و نگاه‌های غم‌زده مثل جریمه‌های پارک پرداخت‌نشده روی هم تلنبار می‌شوند. منتقدان به یک حکم رسیدند: اینکه این بازسازی به‌ندرت چیز تازه‌ای فراتر از تغییر زبان و مکان ارائه می‌دهد، همان داستان عاشقانه سمی فقط با لهجه‌های بریتانیایی. وقتی مهربان‌ترین نقدت تو را اعتیادآور هرچند نه همیشه متقاعدکننده می‌نامد، تلویزیون ساخته‌ای، نه سینما.

اصل ماجرا این است، و کاملاً هم توهین نیست. این نوع عاشقانه براق، ملودراماتیک و شبیه به اسکرول‌کردن ناامیدانه طوری طراحی شده که در یک نشست تماشا شود، با انگشت شستی که بالای دکمه بعدی معلق است، و در همین مأموریت محدود کار می‌کند. این غذای دلگرم‌کننده‌ای است که می‌داند غذای دلگرم‌کننده است. مشکل اینجاست که فرصت داشت چیزی واقعی درباره دو نفر که در جهت‌های مختلف رشد می‌کنند بگوید، و در عوض فقط نور و دلتنگی را بیشتر کرد.

Prime Video این را بر پایه طرفداران آماده فیلم اول و وعده دیدن بیشتر Noah و Nick فروخت، که کار هوشمندانه‌ای است، چون بازاریابی حتی یک بار هم وانمود نکرد که این ژانر را از نو اختراع می‌کند. تریلر سراسر نگاه‌های پرحسرت و یک قطعه موسیقی غمگین است، و دقیقاً همان را ارائه می‌دهد، نه بیشتر و نه کمتر.