The Bear (Season 5)

زودپزی آشپزخانه کریستوفر استرر برای فصل پنجم و آخری بازمی گردد و با اجماع تقریباً جهانی، فرود موفق است. تازه معتبر حدود 98 درصد، تماشاگران به دهه 80 میانی بازمی پرند، منتقدان به 'yes, chef' برمی گردند. کمان کارمی را با ظرافت رهبری شده توسط شخصیت حل می کند که فصول ابتدایی را الزامی ساخت، و به عنوان خداحافظ، رضایت عاطفی که مردم می خواستند را ارائه می دهد.

اینجا نوازش ملایم است، زیرا این نمایش واقعاً خوب است: کل چارچوب یک بازگشت است. همه کسی که فصل 5 را بازگشت به فرم اوج می نامند، همچنین، در همان نفسی، اعتراف می کند که فصول اخیر مخاطبان را از دست داده اند. برای بازگشت ستایش نمی شوید، مگر اینکه به جایی رفته باشید که مردم دوست نداشتند، و The Bear سال ها را آزمایش کرد که مخاطبان چقدر اضطراب محیطی را تحمل می کنند قبل اینکه تسلیم شوند.

بنابراین ماشین هیاهوی پایان prestigious فریاد می کشد، کاهش binged می رسد، و نمایشی بسیار خوب به شرایط خود می رود. کاملاً منصفانه. فقط به یاد داشته باشید که 'بهترین فصل در سال ها' یک تعریف است که با چاقویی کوچک است، و تشویق ایستاده به طور جزئی آسوده ای است که آشپزخانه از فلرت کردن با خود اغماض دست کشید. پایان قوی، و یادآوری راستین که حتی سریال های عالی نیز می تواند منحرف شوند.

شما خداحافظی نهایی و bingeی فصل کامل را فروختید، و بررسی ها تحویل داده شدند. فقط توجه داشته باشید که 'بازگشت به فرم' رسانه ای است که کنترل خسارات را بر روی فصولی انجام می دهد که همه برای صحبت کردن خیلی متاهل هستند.