Masters of the Universe

هالیوود نزدیک به چهل سال تلاش کرد تا هی من را به پرده بزرگ بازگرداند و کارگردان ها را همان طور مصرف کرد که اسکلتور نوچه هایش را. نتیجه آن همه برزخ تولید، به طرز معجزه آسایی، قابل قبول است. تراویس نایت، مردی که بامبلبی را به تنها فیلم ترنسفورمرز دارای نبض تبدیل کرد، ماموریت را به وضوح می فهمد: برندی را که به عنوان یک آگهی سی دقیقه ای اسباب بازی متولد شده بگیر و انسان مدفون زیر عضلات سینه را پیدا کن. نیکلاس گالیتزین شاهزاده آدام را مثل یک گلدن رتریور سرگردان بازی می کند، پانزده سال در زمین گیر افتاده تا اینکه شمشیر قدرت او را به اترنیایی برمی گرداند که زیر حکومت اسکلتور می پوسد. اسکلت یک فیلم فانتزی واقعا خوب اینجاست، با محبتی آشکار سرهم شده. مشکل این است که فیلمنامه مدام به جوک های خودش سکندری می خورد.

بازیگران به طرز عبثی بیش از حد ماهرند. ادریس البا به من ات آرمز وقار واقعی می بخشد، کامیلا مندز تیلا را بسیار فراتر از یک دستیار می سازد و آلیسون بری چنان در ایول لین فرو می رود که انگار برای فیلم بهتری تست می دهد. و بعد اسکلتور جرد لتو هست، اجرایی که بین تهدید واقعی و نمایش هالووین تئاتر محله نوسان می کند، گاهی در همان یک صحنه. مشکل بزرگ تر، ترس بیمارگونه فیلمنامه از سکوت است. هر لحظه احساسی، هر جرقه شگفتی، هر بارقه تنش بلافاصله با یک شوخی خنثی می شود، انگار چهار فیلمنامه نویس معرفی شده در تیتراژ قراردادی موظف بوده اند در هر صفحه یک جوک بنشانند. وقتی فیلمی درباره یک شمشیر جادویی و یک جادوگر جمجمه ای به صداقت خودش اعتماد ندارد، تماشاگر متوجه می شود.

با این همه، وقتی به نایت اجازه می دهند به جای داوری سهمیه جوک، کارگردانی کند، فیلم آواز می خواند. اترنیا خیره کننده است، یک جعبه اسباب بازی نقاشی گونه از برج های ناممکن و هیولاهای کروم اندود که بالاخره حق ماده اصلی را ادا می کند. اولین دگرگونی کامل، شمشیر بالا رفته و آذرخش در حال ترکیدن، یک لحظه مورمور واقعی است که ارزش چهل سال انتظار را دارد و بچه های سانس من عملا در هوا شناور بودند. روی روشن واقعی است: این یک بلاک باستر صادق، خوش ساخت و گاه به وجدآورنده است که ماده اصلی احمقانه اش را آن قدر دوست دارد که چیزی حقیقی در آن پیدا کند. اگر دنباله اجتناب ناپذیر دو نویسنده را اخراج کند و اعتماد به سکوت را یاد بگیرد، هی من شاید واقعا همان فرنچایزی شود که آمازون پولش را داده. قدرت آنجاست. فقط باید از عذرخواهی بابت خودش دست بردارد.