Find Your Friends

فیلم Find Your Friends نخستین فیلم بلند نویسنده و کارگردان Izabel Pakzad است که بر پایه تجربه شخصی او از آزار دیدن و تعقیب شدن در یک جاده بیابانی ساخته شده، و می‌توان حس کرد که خشم واقعی است. این همان بخش دل‌خراش ماجراست. یک زخم شخصی و راستین این فیلم را پیش می‌راند، و فیلم به‌جای آنکه آن را نشانه بگیرد، مدام روی آن سکندری می‌خورد. در June 12 روی Shudder قرار گرفت و منتقدان را دقیقاً از وسط دو نیم کرد، که بدترین جایی است که فیلمی با حرفی برای گفتن می‌تواند به آن ختم شود.

برخی منتقدان آن را رویاگون و وحشی با ذائقه‌ای برای خون خواندند. دیگران آن را یکی از بدترین و تحمل‌ناپذیرترین فیلم‌های سال نامیدند. وقتی واکنش‌ها این‌قدر از هم دور می‌افتند، معمولاً یعنی فیلم ماده خام نیرومندی دارد و تسلطی لرزان بر آن. صحنه بیابانی چشمگیر است، فرضیه پنج زن که در سراسر Joshua Tree شکار می‌شوند بدوی است، و چرخش از سفر دخترانه به ترسِ بقا از آن دست حرکت‌هاست که یا تشویق به همراه دارد یا نوشیدنی‌ای که به صورتت پرتاب می‌شود.

مشکل یک تریلر انتقامی این است که باید سزاوار انتقام شود، و یک فیلم اولِ حامل این‌همه وزنِ شخصی، در نیمه دوم به دستی استوارتر نیاز داشت. خشم اصیل است. صنعتگری هنوز در حال آموختن است. این ترکیب فیلمی می‌سازد که نادیده گرفتنش ناممکن و توصیه‌اش به‌راستی دشوار است، و این جای ناامیدکننده‌ای است برای کارگردانی نخستین‌بار که این‌همه حرف برای گفتن دارد.

Shudder این را بر پایه حال‌وهوا و دلهره فروخت، که به‌قدر کافی صادقانه است، چون قوی‌ترین برگ برنده تریلر همان چشم‌انداز است و آن حسِ خزنده که چیزی درست نیست. خطر این است که بازاریابیِ رویاگون و وحشی فضایی هنری برپا می‌کند، و سپس محتوای بی‌رحمِ انتقام از تجاوز از راه می‌رسد و جمعیتی که برای اتمسفر آمده‌اند حس می‌کنند در کمین گرفتار شده‌اند.