Solarpunk

جایی در آلمان، دو توسعه‌دهنده در استودیوی Cyberwave به ژانر بقا و ساخت‌وساز دنج نگاه کردند، خط تولیدی که یک دهه است همان بازی را با کاغذدیواری متفاوت تولید می‌کند، و تصمیم گرفتند دنیا به یکی دیگر نیاز دارد. منصفانه بگوییم، اول پرسیدند: کمپین کیک‌استارتر سال 2023 بیش از 300 هزار یورو از شش هزار حامی جمع کرد و بیش از یک میلیون فهرست علاقه‌مندی در استیم با سر تأیید کردند. پس این هم Solarpunk، با ناشری به نام rokaplay، یک بازی بقا روی جزیره‌های شناور که در آن هیچ چیز نمی‌خواهد شما را بکشد، هیچ چیز شب‌ها حمله نمی‌کند و خصمانه‌ترین نیروی کل آسمان، نشانگر باتری خودتان است. می‌سازید، کشاورزی می‌کنید، وسیله می‌سازید، با کشتی هوایی‌تان به جزیره بعدی پرواز می‌کنید، و همه اینها زیر شبکه انرژی تجدیدپذیری اتفاق می‌افتد که اینجا، به هر معنای ممکن، سنگین‌ترین بار را به دوش می‌کشد.

سیستم انرژی تنها جایی است که Solarpunk از فتوکپی ژانر بودن دست می‌کشد و به یک بازی واقعی تبدیل می‌شود. پنل‌های خورشیدی شب‌ها و زیر باران قهر می‌کنند، توربین‌های بادی باد می‌خواهند، چرخ‌های آبی آب می‌خواهند و کشتی هوایی‌تان با همان مقداری پرواز می‌کند که قبل از برخاستن در باتری‌ها ذخیره کرده‌اید. ناگهان این جعبه شنی دنج ستون فقرات پیدا می‌کند: مسیر برنامه‌ریزی می‌کنید، مازاد را ذخیره می‌کنید و مثل یک هیپی خارج از شبکه با یک صفحه‌گسترده، شبکه برق بی‌سیمی روی پایگاهتان می‌کشید. پرواز میان جزیره‌های شناور با باتری نیمه‌پر نزدیک‌ترین لحظه این بازی به تنش است، و تنشی واقعاً خوب است، از آن نوعی که از بد برنامه‌ریختن می‌آید نه از کمد هیولاها. حالت همکاری چهارنفره را هم اضافه کنید که در آن هر کس ناخدای کشتی هوایی خودش است، و پایه از بیشتر چیزهایی که این ژانر اخیراً عرضه کرده محکم‌تر است.

و بعد خط تولید دوباره به وزوز می‌افتد. وقتی شبکه‌تان ساخته شد و مزرعه خودش می‌چرخد، حرف‌های Solarpunk بی‌سروصدا ته می‌کشد. جزیره‌ها شروع به بازیافت مناظر خودشان می‌کنند، درخت ساخت‌وساز صاف می‌شود و میانه بازی به محافظ صفحه دلپذیری بدل می‌شود که گاهی رویش کلیک می‌کنید. حالت همکاری کراس‌پلی ندارد، پس گروه دوستانتان به هماهنگی پلتفرمی در حد مذاکرات یک معاهده نیاز دارد. امتیاز 75 درصد عمدتاً مثبت استیم صدای هزار بازیکنی است که می‌گویند: قشنگ است، اما. با این حال نیمه روشن واقعی است: این را دو نفر ساخته‌اند. فقط دو نفر. شبکه انرژی حقیقتاً خلاقانه است، دنیا به جای بدبینی صادق است و به عنوان یک بعدازظهر Game Pass با دوستان کاملاً ارزشش را دارد. برای یک بار هم که شده، خط تولید واحدی تولید کرد که یک ایده واقعی درونش است.