To byl mecz, ktory przez godzine udawal kurs szachowy, wszystkie podania w bok i nikt nie chcial popelnic pierwszego bledu. Jako widowisko bylo to powolne tlenie, z gatunku tych, gdzie wciaz sprawdzasz, czy swieca jeszcze sie pali.

Potem nadeszla 63. minuta i Thapelo Maseko przypomnial sobie, ze pilka ma sens, zdobywajac jedyna bramke wieczoru i zmieniajac impas w opowiesc. Nagle ostrozne rozgrywanie wygladalo na cierpliwosc, a nie strach.

Korea Poludniowa nadal pukala, ale nigdy nie znalazla klucza, a koncowka miala prawdziwe napiecie, nigdy nie wykipiajac. Bez czerwonych kartek, bez cyrku VAR, tylko ciasne, nerwowe 1-0, ktore nagrodzilo druzyne na tyle odwazna, by naprawde oddac strzal.