Hiszpania i Portugalia przez dziewiecdziesiat minut neutralizowaly sie nawzajem tak, jak potrafia tylko dwie druzyny znajace sie az za dobrze. Ciasny, taktyczny, ubogi w klarowne okazje i pelen napiecia: to byl taki derby, po ktorym znow doceniasz gre w obronie, choc po cichu blagasz o bramke.

Luis de la Fuente wygral to z lawki. Ferran Torres i Mikel Merino weszli jako rezerwowi, a w dziewiecdziesiatej pierwszej minucie Torres wrzucil pilke w pole karne, gdzie Merino wykonczyl akcje przy blizszym slupku. Jeden blysk jakosci od dwoch par swiezych nog rozstrzygnal mecz, ktory zdawal sie zmierzac do dogrywki.

Watek poboczny nadal temu ciezar wykraczajacy poza wynik. To wygladalo na ostatni mundialowy wystep Cristiano Ronaldo, a on schodzi ze sceny pokonany poznym ciosem. Jako widowisko bylo to raczej powolne tlenie niz fajerwerki, ale zakonczenie wynagrodzilo czekanie.