Pierwsze czterdziesci piec minut bylo uprzejmym usciskiem dloni, czyste podania i zero checi, by komus naprawde zaszkodzic, taka polowa, ktora zapominasz, jeszcze ja ogladajac.

Potem przyszla druga polowa, jakby ktos przekrecil wlacznik, Chavez przelamal impas w 55. minucie, Quinones podwoil szesc minut pozniej, a caly stadion nagle zachowywal sie, jakby mial puls.

Trzecia bramka Fidalgo w doliczonym czasie byla wisienka, ktorej nikt nie potrzebowal, ale wszyscy ja delektowali, wynik 3-0, ktory pochlebil widowisku znacznie bardziej, niz zasluzyla pierwsza polowa.