Otworzyłeś swoją imprezę Mistrzostw Świata, prezentując gościom gola z rzutu wolnego w 21. minucie, a potem spędziłeś następną godzinę udając, że auty to Twoja osobowość. Kanada, gromadziłeś piłkę tak, jakby Ci coś winna. Prawie 68 procent posiadania piłki, a najlepsze, co mogłeś wymyślić dla swojego wszechczasowego najlepszego strzelca, to słaby strzał wprost na bramkarza. Jonathan David ma na swoim koncie 39 goli w reprezentacji, a Ty dałeś mu szansę, którą mógł oddać bezpośrednio do Nikoli Vasilj'ego. To nie jest szansa. To jest uścisk dłoni.

Bośnia, Twój model biznesu to 'strzel raz, stań się murem, zbierz punkt'. Zasługujesz na uznanie: prawie się udało. Siadłeś głęboko, zmusiłeś Kanadę na bok i patrzyłeś, jak dziewięć auty rozpadu się bezużytecznie na Twojej formacji obronnej. Twój sam strzelec Jovo Lukic dostał następnie żółtą kartkę za poważne faul przed końcem pierwszej połowy, więc mąż, który dał Ci prowadzenie, prawie oddał je z powrotem. Ironia dyscyplinarna to potrawa najlepiej podawana w ciągu 45 minut.

Potem w 76. minucie Jesse Marsch rzucił kość i wpuścił zmiennika Cyle'a Larinę. Sto dwadzieścia jeden sekund później: 1-1. Pierwszy w historii Kanady punkt na Mistrzostwach Świata, dostarczony przez faceta, który właśnie zdążył się rozgrzać. Jeśli Twój cały plan ataku potrzebował świeżych nóg z ławki rezerwowych, aby go odblokować w dwie minuty, to nie jest arcydzieło taktyczne. To przypadkowe przyznanie się, że rozpocząłeś złym składem.