Kicking My Feet & Screaming
Ruel · Pop / R&B
“Nazwałeś to Kicking My Feet & Screaming, ale najgłośniejszą rzeczą na całej płycie jest cisza tam, gdzie powinno być ryzyko.”
Ruel, swój trzeci album nazwałeś Kicking My Feet & Screaming, kontynuację Kicking My Feet, co oznacza, że twoim wielkim artystycznym oświadczeniem na tym etapie jest napad złości z listą utworów. Dziesięć piosenek o całym łuku związku, wzlotach i upadkach, zakochiwaniu się i odkochiwaniu, podanych tym aksamitnym głosem, który niesie cię od czasów nastoletnich. Głos jest prawdziwy. Wizja to moodboard. Napełniłeś listę twórców nazwiskami Julian Bunetta, John Ryan, Kenny Beats i Dan Wilson, taki rodzaj pokoju, który pisał hity dla każdego, i to jest właśnie problem. Kiedy pokój kompozytorski jest tak udekorowany, a efekt nadal brzmi tak gładko i tak bezpiecznie, można słusznie zapytać, co tak naprawdę jest twoje. Emocjonalna szczerość, którą wciąż obiecujesz, dociera oszlifowana do przyjemnego blasku, dźwiękowy odpowiednik świecy, na której etykiecie napisano po prostu uczucia. Kryje się tu świetna płyta, bo talent nie podlega dyskusji, brakuje tylko odwagi. Wciąż wskazujesz na upadki związku, nigdy nie pozwalając, by muzyka zabrzmiała nisko. Rozstanie jest pełne chaosu. To jest nieskazitelne. Te dwie rzeczy nie powinny być aż tak od siebie oddalone.
Kiedy Ruel przestaje odgrywać dojrzałość i po prostu śpiewa, talent jest niezaprzeczalny, ten głos sprzedałby książkę telefoniczną, a kilka z tych utworów trafia z prawdziwym bólem. Surowy materiał na świetny album leży tuż tam, na widoku.
A sequel album with nothing new to say
“Kicking My Feet & Screaming is explicitly framed as a follow up to Kicking My Feet, recycling the title and the same concept of cataloguing a relationship's highs and lows.”
The fix Earn the sequel. If you are revisiting the same emotional territory, show what you learned the second time around, do not just re shoot the same feeling in slightly nicer light.
Co written into a corner
“The credits feature an all star cast including Julian Bunetta, John Ryan, Kenny Beats, M-Phazes and Dan Wilson across just ten tracks.”
The fix Strip one song down to just you and a single collaborator and let it be a little ugly. The polish is currently hiding the person underneath it.
Comfortable where it should be brave
“The album is pitched as an authentic exploration of emotional highs and lows, yet the production stays uniformly smooth and radio safe from front to back.”
The fix Let the lows actually sound low. A breakup record that never once sounds uncomfortable is a breakup record nobody quite believes.
Think your track survives me? Drop a link.
A full teardown from €2,99. No mercy.