Dollar Bill / Frozen Charlotte

The Roast

“Gratulacje, Jack. Udało ci się po raz kolejny ogłosić album w sposób, w jaki nawiedzą cię duchy z epoki wiktoriańskiej: dyskretnie, enigmatycznie i zauważone głównie przez obsesantów, którzy i tak już zbyt intensywnie cię śledzili. Cicho wcisnąłeś 'Frozen Charlotte' do własnego sklepu internetowego 9 czerwca, jak facet, który zostawia casserole na progu i ucieka sprintem, zanim ktoś otworzy drzwi. Żaden komunikat prasowy. Żaden rollout na Instagramie. Żaden publicysta zarabiający na swoim honorarium. Tylko vibes, link do przedsprzedaży i czujne oczy fanów robiące za ciebie pracę marketingową. To albo geniusz, albo głębokie lenistwo ubrane w vintage'owy garnitur, i szczerze mówiąc, sąd się nie może zdecydować.\n\nA teraz 'Dollar Bill' jako tytuł singla otwierającego. Jesteś gościem, który nazwał album 'No Name' i jakoś sprawił, że to zagrało fajnie, więc wyraźnie zdecydowałeś, że prowokacyjny minimalizm to teraz twoja cała osobowość. Single istnieje jako otwierający statement do albumu z 13 utworami, opisywanego jako 'duchowy companion' do No Name, co rodzi pytanie: w którym momencie companion zmienia się w sequel, a sequel w nawyk? Przywołałeś Patrick'a Keeler'a, Dominic'a Davis'a i Bobby'ego Emmett'a, swoją trasową bandę, żeby nagrać to w Nashville, co jest kompetentne i niezawodne i równie zaskakujące co znalezienie Les Paula w szafie Jack White'a. To są dobrzy muzycy. Wiesz, że to dobrzy muzycy. Wszyscy wiedzą. Użycie ich ponownie to nie ryzyko, to kocyk bezpieczeństwa z naprawdę dobrym stack'iem wzmacniaczy.\n\nSytuacja z formatem winylowym to jednak miejsce, gdzie rzeczy stają się naprawdę teatralne. Zug Island Blue dla ekskluzywów Third Man. Chrome dla trasy. Ice Blue dla niezależnych sklepów. Masz więcej wariantów presowania niż singles'ów wydanych, co jest albo listem miłosnym do kolekcjonerów, albo bardzo stylowym sposobem na zarabianie na FOMO. Biorąc pod uwagę, że twoja północnoamerykańska trasa startuje 10 lipca w Waszyngtonie, w tym samym dniu co premiera albumu, presowanie Chrome będzie wdzierać się w twarze fanom, którzy już wydają pieniądze na bilety. To nie jest mądry ruch, Jack. To plan biznesowy w fedorze.”

The Bright Side

Tutaj rzecz: Jack White nagrywający blueso-przesycony rock'owy album opisywany jako dostarczający 'intencyjny rock and rollowy punch z blueso-orientowanymi fundamentami' w Third Man Studio z ciasną, na trasach zakaloną bandą to naprawdę ekscytujące. Performans SNL 'G.O.D. and the Broken Ribs' i 'Derecho Demonico' obok Jack Black'a 4 kwietnia jakoby buchnął energią na żywo, co mówi ci, że te piosenki są budowane dla ciał w pokojach, nie dla algorytmów. Niskoprofilowa strategia ogłoszenia, irytująca jak jest z punktu widzenia cyklu prasowego, utrzymuje muzykę jako wydarzenie, a nie marketing. To coraz rzadsze, i warto to szanować nawet gdy wyraźnie przewracasz oczami na te kryptyczne filmiki na YouTube'u.

Hardest Sneer

“Ogłosiłeś swój album ukrywając go w own sklepie i czekając aż fani go znajdą, co jest albo najbardziej artystycznie czystym ruchem w rock and rollu, albo dowodem że zwolniłeś całą swoje PR-owy zespół i nigdy nikomu nie powiedziałeś.”

Issues (4)