New Religion

The Roast

“Oto kobieta, która pisała refreny dla Eminema, Rihanny i Seleny Gomez, wysadziła planetę utworem I'm Good (Blue), a mimo to przez dekadę była traktowana przez własną wytwórnię jak stażystka, którą ciągle prawie się zwalnia. Dirty Blonde to dźwięk tej stażystki, która wreszcie odchodzi, wychodzi z Warnera, podpisuje kontrakt z EMPIRE i w drodze na parking wykrzykuje coś o przytułku Khia. Trzynaście utworów, każdy nakręcony jako teledysk, wyprodukowanych przez korowód Diplo, Hit-Boya i DJ Snake'a, sprzedawanych jako album wizualny, bo nazwanie tego zwykłym albumem nie uzasadniłoby budżetu. New Religion, pierwszy singiel z Faithless, to manifest: dudniący, kościelny kawałek taneczny zbudowany tak, byś na festiwalu uniósł ręce i poczuł coś mgliście duchowego, podczas gdy stopa wali cię w mostek. Działa. Oczywiście, że działa. Rexha nigdy nie zapomniała, jak pisać refren, i to zawsze było najokrutniejszą częścią jej historii: hity nigdy nie były problemem, problemem byli strażnicy bramy. Więc nowa era nadeszła, niezależność jest prawdziwa, albańskie korzenie wreszcie są na okładce, a nie zakopane w notatce A&R, i słychać, że bawi się jak nigdy. Irytujące jest to, że skakanie po popie, EDM, country i hip hopie w jednej liście utworów może brzmieć jak wolność albo jak kobieta, której nikt już nie mówi nie, a Dirty Blonde migocze między jednym a drugim. Ale gdy tylko złapie refren, argument, by pozwolić Bebe Rexha być Bebe Rexha, broni się sam.”

The Bright Side

To najbardziej sobą, jak kiedykolwiek brzmiała, i słychać w tym ulgę. Uwolniona od komitetu wielkiej wytwórni, Rexha w pełni opiera się na swoich instynktach, a jej instynkty są światowej klasy, ta kobieta buduje refreny na życie i słychać to na New Religion, Sad Girls z Davidem Guettą i w albańsko zabarwionym Çike Çike, którego żadna sala zarządu Warnera nigdy by nie zatwierdziła. Koncept albumu wizualnego mógł być studnią próżności, ale wymusza dyscyplinę, każda piosenka musi zasłużyć na swoje trzy minuty przed kamerą, a najlepsze zasługują. Po latach, gdy jej największe utwory były wewnętrznymi nie, album, który istnieje tylko dlatego, że ona tego chciała, jest osobną rundą honorową, i ewidentnie na nią zasłużyła.

Hardest Sneer

“Pisała hity z miliardami odtworzeń dla innych, podczas gdy jej własna wytwórnia mówiła nie, więc odeszła, założyła własną religię i kazała wszystkim nakręcić do niej teledysk. Kostucha wreszcie uwolniła zakładniczkę, a pierwszą rzeczą, którą zakładniczka zrobiła, było wypuszczenie trzynastu singli.”

Issues (3)