The Verdict
To ten film, w którym głównie po prostu cię podziwiam. Ti West nakręcił Pearl w tajemnicy, z dnia na dzień razem z X, co jest rodzajem partyzanckiej śmiałości, która nie powinna zadziałać, a zadziałała absolutnie. Wziąłeś slasherową opowieść o pochodzeniu i owinąłeś ją w połysk w stylu technikoloru, celowo wykręcony hołd dla hollywoodzkiego melodramatu Złotej Ery i Czarnoksiężnika z Krainy Oz, a kontrast między tą cukierkową powierzchnią a zgnilizną pod spodem jest całym silnikiem. Metascore 76 dla horrorowego prequela to ciche przyznanie krytyków, że wykręciłeś coś rzadkiego.
Mia Goth współnapisała to, a potem oddała rolę, która ugruntowała ją jako współczesną ikonę horroru. Długi monolog, o którym wszyscy mówią, to nie popis; to kobieta patrząca, jak w czasie rzeczywistym uświadamia sobie, czym jest, bez ani jednego cięcia, za którym mogłaby się ukryć. To rodzaj aktorstwa, za który horror niemal nigdy nie dostaje uznania, a ty zbudowałeś cały film jako ramę, by je pomieścić. Obsadzenie Davida Corensweta jako skazanego operatora kinowego daje połyskowi epoki twarz amanta do zrujnowania.
Jeśli szukam wady, to taka, że Pearl jest tak przykuty do swojej centralnej roli, że reszta obsady czasem wydaje się meblami w jej domku dla lalek. Ale to niemal zamysł: to portret, nie zespół. Zrobiłeś prequel, który usprawiedliwia własne istnienie, pogłębił trylogię X i udowodnił, że slasher może być też szczerą odą do starego Hollywood. To zjadanie skąpanego we krwi ciasta i piękne jego ostylowanie zarazem.
What it nails
- ▲Współnapisana główna rola Mii Goth, w tym nieprzerwany monolog, który zebrał wielkie uznanie.
- ▲Hołd w stylu technikoloru dla hollywoodzkiego melodramatu Złotej Ery i Czarnoksiężnika z Krainy Oz jako opakowanie horroru.
- ▲Nakręcenie pełnego tajnego prequela z dnia na dzień razem z X, wyczyn partyzanckiej śmiałości filmowej.
- ▲Pogłębienie trylogii X od A24 i ugruntowanie Mii Goth jako prawdziwej współczesnej ikony horroru.
What it botches
- ▼Film jest tak przykuty do swojej centralnej roli, że obsada drugiego planu potrafi wydawać się dekoracją.
- ▼Jego portretowa struktura zostawia mało miejsca na dynamikę zespołu, jaką zwykle oferuje tradycyjny slasher.
- ▼Hołd dla Złotej Ery czasem przedkłada styl i ukłon ponad pęd do przodu.
- ▼Widzowie spodziewający się slasherowej akcji z trupami w stylu X mogą zamiast tego znaleźć wolniejsze studium postaci.
Who it's for
Kochasz horrorowy portret napędzany postacią, przyszedłeś po popisową główną rolę i doceniasz połysk starego Hollywood z nożem pod spodem.
Who should skip
Chciałeś szybkiego slashera z wysokim licznikiem trupów i nie masz cierpliwości do stylizowanego melodramatu zbudowanego wokół jednego monologu.
The whole story lives on the hub