Office Romance

Jennifer Lopez gra Jackie, prezeskę linii lotniczej, a Brett Goldstein wciela się w Daniela, prawnika firmy, i przez cały film oboje prowadzą taki romans w pracy, że prawdziwy dział kadr sięgnąłby po alarm przeciwpożarowy. Goldstein współtworzył scenariusz, więc jest on ostrzejszy, niż gatunek zwykle pozwala, a Lopez naprawdę zasługuje na swoją przemianę: ze sztywnej, niemal wyniesionej po znajomości menedżerki w kobietę, która wreszcie sama siebie lubi. Wszystkie elementy są na miejscu.

Problemem jest iskra, a raczej jej brak. Recenzje są uprzejmie bezlitosne: mnóstwo uroku po każdej stronie biurka, lecz prawie nic nie iskrzy między nimi. Komedia romantyczna przetrwa cienką fabułę, niemądry pomysł wyjściowy, nawet milion logicznych skrótów, ale nie dwoje pociągających głównych bohaterów, którzy sprawiają wrażenie, jakby pisali do siebie z osobnych filmów. Czuje się, jak scenariusz pracuje, a to jedyna rzecz, której historia miłosna nigdy nie powinna ci pokazać.

A jednak da się to oglądać, jest wypolerowane, czasem zabawne, a Lopez wyraźnie dobrze się bawi. Jako seans na wtorkowy wieczór, na drugim ekranie, w połowie składania prania, spełnia swoje zadanie. Jako wielki romans wypełnia formularz, dostaje pieczątkę i po cichu nigdy się więcej nie odzywa.

Sprzedawanie biurowego romansu dwojga pracoholików jako lekkiej letniej ucieczki to śmiała prośba, gdy najzabawniejsze momenty zwiastuna są zarazem jego jedynymi momentami. Dwie megagwiazdy na plakacie to nie to samo, co dwoje zakochanych bohaterów, a kampania po cichu liczyła, że nie zauważysz różnicy.