Masters of the Universe
Directed by Travis Knight
Nicholas Galitzine, Camila Mendes, Jared Leto, Alison Brie, Idris Elba
“He-Man wreszcie ma moc, ale scenariusz robi z tego zarty, zanim ktokolwiek na sali zdazy zareagowac.”
Sally's not done with you yet.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
The Review
Hollywood potrzebowalo prawie czterdziestu lat, by zaciagnac He-Mana z powrotem na wielki ekran, zuzywajac rezyserow tak, jak Skeletor zuzywa poplecznikow, a wynik calego tego czyscca produkcyjnego jest, jakims cudem, calkiem niezly. Travis Knight, czlowiek, ktory uczynil Bumblebee jedynym filmem o Transformersach z tetnem, wyraznie rozumie zadanie: wziac marke narodzona jako trzydziestominutowa reklama zabawek i znalezc czlowieka pogrzebanego pod miesniami klatki piersiowej. Nicholas Galitzine gra ksiecia Adama jak wyrwanego z domu golden retrievera, ktory przez pietnascie lat tkwil na Ziemi, zanim Miecz Mocy sciagnal go z powrotem do Eternii gnijacej pod rzadami Skeletora. Szkielet naprawde dobrego filmu fantasy jest tu w komplecie, zlozony z widoczna czuloscia. Problem w tym, ze scenariusz ciagle potyka sie o wlasne puenty.
Obsada jest absurdalnie przekwalifikowana. Idris Elba daje Man-At-Armsowi prawdziwa powage, Camila Mendes czyni z Teeli znacznie wiecej niz pomocnice, a Alison Brie angazuje sie w Evil-Lyn, jakby robila przesluchanie do lepszego filmu. No i jest Skeletor Jareda Leto, kreacja wahajaca sie miedzy autentycznie groznym a halloweenowym przedstawieniem domu kultury, czasem w obrebie jednej sceny. Wiekszym problemem jest patologiczny lek scenariusza przed cisza. Kazdy emocjonalny moment, kazdy blysk zachwytu, kazda iskra napiecia zostaje natychmiast rozbrojona zartem, jakby czterej scenarzysci byli kontraktowo zobowiazani do jednego gagu na strone. Kiedy film o magicznym mieczu i czarowniku z czaszka nie ufa wlasnej szczerosci, widownia to czuje.
A jednak, gdy Knight moze rezyserowac zamiast pilnowac limitu zartow, film spiewa. Eternia wyglada przepieknie, jak malarska skrzynia zabawek pelna niemozliwych wiez i chromowanych bestii, ktora wreszcie oddaje sprawiedliwosc materialowi zrodlowemu. Pierwsza pelna przemiana, miecz w gorze i trzaskajace blyskawice, to autentyczny moment ciarek, ktory uzasadnia czterdziesci lat czekania, a dzieci na moim seansie niemal lewitowaly. Jasna strona jest prawdziwa: to szczery, ladny, chwilami porywajacy blockbuster, ktory kocha swoj glupiutki material zrodlowy na tyle, by znalezc w nim cos prawdziwego. Jesli nieunikniony sequel zwolni dwoch scenarzystow i nauczy sie ufac ciszy, He-Man moze naprawde stac sie franczyza, za ktora Amazon zaplacil. Moc tam jest. Musi tylko przestac sie tlumaczyc.
What It Nails
- +Szczery, samoswiadomy urok Galitzine'a sprawia, ze przystojny osilek w futrzanych spodniach budzi prawdziwa sympatie.
- +Malarska Eternia Travisa Knighta wreszcie daje linii zabawek swiat wart ratowania.
- +Scena przemiany dostarcza ciarki spoznione o czterdziesci lat.
- +Idris Elba i Camila Mendes uziemiaja ten absurd prawdziwym cieplem.
What It Botches
- -Na kazdym emocjonalnym momencie laduje zart jak mucha na torcie weselnym.
- -Skeletor Jareda Leto nie umie sie zdecydowac miedzy przerazajacym a pantomimicznym zloczynca.
- -Pietnascie lat ziemskiej historii odhacza sie jak obowiazek.
- -Czterech scenarzystow, jeden ton, i przez polowe filmu jest to ton niewlasciwy.
Think your work can survive this?
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
Who It's For
Zdezaktywowane dzieci lat osiemdziesiatych i ich wlasne pociechy, ktore chca glosnej, szczerej sobotniej kreskowki w cenie biletu do kina.
Who Should Skip
Kazdy, kto liczy na dramatyczne napiecie zyjace dluzej niz przerwa do nastepnego zartu.
Marketing Roast
Amazon MGM wypromowal to jak wrogie przejecie twojego dziecinstwa: ociekajace nostalgia zwiastuny krzyczace 'I have the power' do kazdego, kto kiedykolwiek mial plastikowy miecz, dywanowe bombardowanie synergia w calym Prime, przez ktore ogladanie He-Mana wygladalo jak zadanie na Prime Day, oraz trasa prasowa, na ktorej wszyscy mowili 'serce' tak czesto, ze slowo stracilo sens. Zwiastuny sprzedawaly przy tym film znacznie bardziej zartobliwy niz epicka fantasy obiecana na plakacie, wiec obie widownie weszly na sale lekko zdradzone. Mimo to sprawienie, by pokolenie Z przejmowalo sie reklama zabawek z 1982 roku, to realne osiagniecie. Moc ma najwyrazniej algorytm.
Your turn. Drop something.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.