I Am Frankelda (Soy Frankelda)

Arturo i Roy Ambriz właśnie stworzyli historię. Dosłownie. Pierwszy pełnometrażowy film stop-motion zrobiony przez Meksykanów. To jest obiektywnie ogromny sukces, i powinieneś dumnie powiesić to transparenty nad swoim studio Cinema Fantasma w Mieście Meksyk. Udało Ci się też namówić samego Guillermo del Toro, żeby był Twoim kreatywnym przewodnikiem, co w świecie animacji jest równoznaczne z tym, że Michał Anioł podtrzymuje Cię na siłowni. Osiągnięcia są realne, dowody są realne, a Topus Terrenus wygląda absolutnie oszałamiająco. Wsiąknij w to. A teraz Sally się wypowie.

Tutaj jest sedno sprawy: gdy wydajesz na ręczne rysowanie każdej klatki 103-minutowego filmu, co wygląda na PKB bardzo małej rzeczypospolitej, konkretnie budżet powyżej 1,2 miliona MXN pesos, lepiej upewnij się, że historia, która prowadzi widzów przez całe to piękno, robi ciężką pracę. The Wrap, błogosławmy ich dyplomatyczne serca, już to wyłapali, zauważając, że narracja nie zawsze dorównuje artystyce. To krytyk-speak za: Twoja fabuła czasami biegnie na wibracjach i czarze marionetek, podczas gdy scenariusz bierze przerwę na kawę. Postaviłeś to jako prequel do swojego serialu HBO Max z 2021 roku, co oznacza, że dla nowych widzów może czasami być tak, jakby weszli na imprezę, gdzie wszyscy znają jakiś wewnętrzny żart.

Ale tutaj jest coś, czego Sally nie pozwoli Ci zignorować: zadebiutowałeś na 40. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Guadalajarze w czerwcu 2025, przetrwałeś pełny meksykański bieg kina przez Cinépolis Distribución, zarobiłeś 50,4 miliona MXN pesos w krajowych kinach, a POTEM wylądowałeś na Netfliksie międzynarodowo. To pełna, legalna kariera filmowa w jednym filmie. AV Club nazwał go oszałamiającym i technicznie zaawansowanym. Agregatory Rotten Tomatoes nazwały go jednym z lepszych filmów animowanych 2026 roku. Zbudowałeś coś realnego, pięknego i historycznie znaczącego z drutu, pianki i czystego szaleństwa. Sally jest cyniczne, ale nie ślepy.