OpenAI Launches a Consulting Firm and Calls It DeployCo, As If That Solves Anything

OpenAI uruchomilo wiekszosciowa spolke zalezna o nazwie OpenAI Deployment Co, skrocona do DeployCo, poniewaz nikt w tej firmie nie spotkal czystego rzeczownika, do ktorego nie chcialby dokleic dwoch dodatkowych slow. Pierwszego dnia wlozyli za nia ponad cztery miliardy dolarow, rodzaj kwoty, ktora ma sygnalizowac zaufanie, ale w rzeczywistosci sygnalizuje cos przeciwnego. Pewne siebie firmy nie potrzebuja czteromiliardowej szalupy ratunkowej dla czesci biznesu, ktora miala byc latwym pieniadzem.

Pitch jest taki, ze klienci nie potrafia sami wdrozyc AI, co jest prawda, i ze OpenAI jest unikalnie pozycjonowane, by pomoc, co jest glownie marketingiem. Prawdziwa historia jest taka, ze czyste przychody z modeli maja sufit, marze sa scieskane przez kazde wydanie open weights na Hugging Face, a godziny konsultingu skaluja sie z ciaglami w sposob, do ktorego subskrypcje nigdy nie dochodza. Sam Altman nie obudzil sie glodny oprogramowania do timesheet. Spojrzal na unit economics i zadzwonil do Bain po podrecznik.

Aby wygladalo to mniej rozpaczliwie, dokleili Tomoro, butik applied AI z okolo 150 inzynierami, ktorzy teraz naleza do DeployCo, czy chcieli tej zmiany kariery, czy nie. Kupienie firmy konsultingowej, by obsadzic swoja nowa firme konsultingowa, to korporacyjny ekwiwalent kupienia kuchni, zeby moc gotowac. Inzynierowie dostaja akcje OpenAI i odrobine gorszego managera.

Nic z tego nie jest glupie. Jest tylko szczere w sposob, od ktorego komunikat prasowy bardzo mocno ucieka. Era sprzedazy czystej inteligencji sie konczy, a era sprzedazy inteligencji plus szesc miesiecy wdrozenia sie zaczyna. Moat nie jest juz modelem. To relacja, integracja, change management, niezbyt blyszczace rzeczy, ktore zjadly IBM przez czterdziesci lat.